Neo-liberal Economic Policy in Turkey After 2000; Architecture and Architects

2000 Sonrası Türkiye’de Neo-liberal Ekonomi Politikalar; Mimarlık ve Mimarlar

Abstract

Neo-liberalism, the sovereign economic policy of the 20th century, has been the driving force for the construction sector as it is in many areas. The aim of this work is to examine how the 21. Century neo-liberal economic policies in Turkey influences the architect and the architect’s education. As a result of this purpose, the periodic reading and research, the neo-liberal policy has the number of a development policy adopted by schools of architecture and architects based on the construction sector, the driving force has been found to be exposed to uncontrolled growth and has been observed accordingly commonplace quality of labor force, the architect of Turkey.

Özet

20. yüzyılın egemen iktisadi politikası olan neo-liberalizm, birçok alanda olduğu gibi inşaat sektörü için de yönlendirici güç olmuştur. Türkiye’de 1980’lerin sonundan itibaren neo-liberal ekonominin hayata geçirilmesiyle, mimarlık mesleği özel sermaye ile daha fazla yüz yüze gelmeye başlamış ve bu yüz yüze gelme durumu mimarlık pratiğine ve mimara yansımıştır. Bu noktadan hareket eden çalışmanın amacı, 21. yüzyılda Türkiye’de neo-liberal ekonomi politikaların mimarlık mesleğini, mimarı ve mimarın eğitimini ne şekilde etkilediğini incelemektir. Bu amaçla yapılan dönemsel okumalar ve araştırmalar sonucunda, Türkiye’de neo-liberal siyasanın itici gücüyle yapı sektörüne dayalı bir kalkınma politikasının benimsenmesiyle mimarlık okullarının ve mimarların sayısının kontrolsüz bir artışa maruz kaldığı tespit edilmiş ve buna bağlı olarak mimarın işgücü niteliğinin sıradanlaştığı gözlenmiştir.