Anatomical variations of the sinonasal region and its relationship with sinus diseases

Sinonazal bölge anatomik varyasyonları ve sinüs hastalıkları ile olan ilişkisi

Abstract

Objective: Computed tomography (CT) is a diagnostic method that shows the anatomy and pathology of the paranasal sinuses at the highest level. We aimed to determine the incidence of anatomical variations and evaluate its relationship with the mucosal pathologies.Methods: CT examinations of 250 patients who were admitted to radiology department of University of Health Sciences Izmir Bozyaka Education and Research hospital between January 2012 and January 2016 were retrospectively analysed. Results: Mostly commonly seen anatomical variation was the septum deviation in 193 (77.2%) patients. This was followed by concha bullosa in 142 (56.8%) and paradoxical concha in 98 (39.2%), while the least common anatomic variation was posterior clinoid process in 7 (2.8%) patients. The most common mucosal pathology was 137 (54.8%) cases of mucosal thickening seen in maxillary sinus. Septum deviation, pneumatization, and paradoxical positioning of middle turbinate were the most common variations that may lead to mucosal pathologies.Conclusion: There are variable results about the frequency of sinus variation. We think that diverse findings of this presented study are due to the methodological differences in addition to sex, genetic and ethnic differences in the individuals in which the study was conducted. We believe that more sensitive results may be obtained about the prevalence of paranasal sinus variations in the future provided that studies with greater number of subjects are performed where coronalaxial sections of CT scans will be evaluated, and supported with endoscopic assessments

Özet

Amaç: Bilgisayarlı tomografi (BT) paranazal sinüslerin anatomisi ve patolojisini en yüksek düzeyde gösteren inceleme yöntemidir. Bu çalışmada biz, anatomik varyasyonların görülme sıklığının belirlenmesi ve paranasal sinüs mukozal patolojileri ile ilişkisinin değerlendirilmesini amaçladık. Yöntem: Sağlık Bilimleri Üniversitesi İzmir Bozyaka Eğitim ve Araştırma Hastanesi Radyoloji Kliniğinde Ocak 2012 ve Ocak 2016 tarihleri arasında paranasal sinüs BT'si çekilen toplam 250 hastanın görüntüleri retrospektif olarak değerlendirildi. Bulgular: Çalışmadaki olguların tümü anatomik varyasyonlar açısından değerlendirildiğinde, en sık görülen anatomik varyasyon 193 (%77,2) olgu ile septum deviasyonudur. Bunu sırasıyla 142 (%56,8) konka bulloza, 98 (%39,2) paradoks orta konka takip ederken en az görülen anatomik varyasyon 7 (%2,8) posterior klinoid proces varyasyonu olmuştur. Mukozal patolojilerin en sık maksiller sinüste görüldüğü ve bunlardan da en sık mukozal kalınlık artışının (%54,8) n=137 belirlenmiştir. Mukozal patolojisi olan olgularla anatomik varyasyonlar açısından karşılaştırılmasında septum deviasyonu orta konka pnömotizasyonu ve paradoks konumlanmasının mukozal patolojilere ise en çok yol açan varyasyonlar olduğu görülmüştür.Sonuç: Sinüs varyasyon sıklığı hakkında değişken sonuçlar bulunmaktadır. Sunulan bu çalışmada, bulguların farklı olması çalışmanın yapılmış olduğu bireylerdeki cinsiyet, genetik ve etnik farklılığa ek olarak metodolojik farklılıktan kaynaklandığı düşüncesindeyiz. Olgu sayısının geniş tutulması, BT değerlendirmelerinin koronal-aksiyal kesitlerden yapılması ve endoskopik değerlendirme ile desteklenmesi durumunda paranasal sinus varyasyonları prevalansına hakkında gelecekte daha duyarlı sonuçlar alınabileceği düşüncesindeyiz