Outcomes of Four Different Surgical Techniques in the Treatment of Geriatric Intertrochanteric Femur Fractures

Geriatrik Hastalardaki İntertrokanterik Femur Kırıklarının Tedavisinde Dört Farklı Operasyon Yönteminin Sonuçları

Altuğ DURAMAZ,Cihangir SARI,MUSTAFA GÖKHAN BİLGİLİ,ERSİN ERÇİN,CEMAL KURAL,Mustafa Cevdet AVKAN

Abstract

Aim: The aim of this study was to evaluate the suicide and intoxication cases between April 2011 and April 2013.Methods: One hundred eighty-two patients operated due to intertrochanteric femur fracture in our clinic were divided into four groups: hemiarthroplasty (HA), proximal femoral nail (PFN), sliding hip screw (SHC), and external fixator (EF) groups. Time to surgery, comorbidities, anesthesia techniques, postoperative ambulation time, mortality rates and daily activity levels were compared. The patients were evaluated via outpatient follow-up and telephone interview. The Barthel index of activities of daily living was used for evaluation. Results: Patient distribution was: HA: 17 patients, PFN: 26 patients, SHC: 71 patients, and EF: 68 patients. The gender distribution (F/M) and the mean age were: HA: 11/6, 83.4 years, PFN: 18/8, 81.2 years, SHC: 48/23, 82.1 years, and EF: 44/24, 84.5 years. There was no statistically significant difference between the groups in gender, comorbidities, anesthesia techniques, mean follow-up period, and Barthel index scores. In HA group, walking with double support duration was shorter (p=0.028).Conclusion: Elderly intertrochanteric femur fractures should be operated as soon as possible in order to prevent eventual complications preferably by regional anesthesia and internal fixation.

Özet

Amaç: Geriatrik intertrokanterik femur kırıklarında sıklıkla kullanılan dört farklı yöntemin fonksiyonel sonuçları ve sağ kalım oranları açısından karşılaştırılması.Yöntemler: Kliniğimizde intertrokanterik femur fraktürü nedeniyle tedavi edilmiş olan 182 hasta dört alt gruba (parsiyel kalça protezi (PKP), proksimal femur çivisi (PFÇ), kayıcı kalça çivisi (KKÇ) ve eksternal fiksatör (EF)) bölünerek ameliyat öncesi özellikler (bekleme süresi ve eşlik eden hastalıklar), anestezi tekniği, ameliyat sonrası harekete başlama zamanı, ölüm oranları ve günlük aktivite düzeyleri açılarından karşılaştırıldı. Hastalar poliklinik kontrolleri ve telefonla anket şeklinde değerlendirildi. Günlük aktivite değerlendirmesi Barthel aktivite indeksi kullanılarak yapıldı. Bulgular: Değerlendirmeye alınan 182 hastanın dağılımı; PKP: 17, PFÇ: 26, KKÇ: 71 ve EF: 68 şeklindeydi. Hastaların cinsiyet dağılımı (Kadın/Erkek) ve ortalama yaşları ise; PKP: 11/6, 83,4, PFÇ: 18/8, 81,2, KKÇ: 48/23, 82,1 ve EF: 44/24, 84,5 olarak bulundu. Grupların cinsiyet, eşlik eden hastalıklar, anestezi tekniği, ortalama takip süreleri ve Barthel skorları açısından yapılan karşılaştırmalarında istatistiksel açıdan anlamlı bir sonuç elde edilmedi. PKP grubunun çift destekle yürüme süresinin daha kısa olduğu tespit edildi (p=0,028).Sonuç: Geriatrik hasta grubundaki intertrokanterik femur kırıkları olası komplikasyonların önüne geçebilmek için mümkün olan en kısa sürede ve tercihen bölgesel anestezi ve internal/eksternal tespit yöntemleriyle tedavi edilmelidir.