Results of Patello-Tibial Cerclage Wire Technique for Comminuted Patella Fractures Treated with Partial Patellectomy

Parsiyel Patellektomi Uygulanan Parçalı Patella Kırıklarında Patello-Tibial Serklaj Tekniği Sonuçları

Abstract

Aim: Partial patellectomy and patellotibial cerclage technique used in comminuted inferior pole patellar fractures were evaluated and the results were discussed. Methods: Thirteen patients who have undergone partial distal patellar excision were evaluated in the study. In all patients, the inferior pole of the patella was resected, patellar tendon was sutured to the proximal patellar fragment and patellotibial cerclage was performed. At the last visit, the patients were evaluated using measurement of the distance between the superior pole of the patella and the tibial tubercle, the Lysholm knee scoring scale, knee range of motion and thigh circumference measurement. Results: The mean flexion value was 131.10 (±4.6) in normal knees and 117.20 (±8.0) in operated knees. The mean thigh diameter was 49.5 (±3.7) cm and 46.4 (±4.5) cm in normal knees and in operated knees, respectively. The mean Lysholm knee score in the patient group was 84.3 (±17.1) points. The mean distance between the superior pole of the patella and the tibial tubercle was 10.6 (±1.0) cm in normal knees and 10.1 (±1.2) cm in operated knees. The exstensor mechanism was intact in all patients and no revision surgery was performed. Conclusion: Patellotibial cerclage technique performed after partial patellectomy permits early motion and protects patients from harmful effects of immobilization; and good functional results are obtained if patients start early knee motion.

Özet

Amaç: Parçalı patella alt kutup kırığı nedeni ile kısmı patellektomi ve patellotibial serklaj uygulanan olgular retrospektif olarak değerlendirilip sonuçları tartışıldı. Yöntemler: Distal patella kısmi eksizyonu yapılan 13 hasta çalışma kapsamına alındı. Tüm hastalarda parçalı distal patellar fragman eksize edilerek, patellar tendon proksimal patellar fragmana sütüre edildi ve patello-tibial serklaj uygulandı. Son kontrolde hastaların patella üst sınırı-tuberositas tibia mesafeleri ölçüldü, Lysholm diz skorları hesaplandı, diz hareket açıklıkları ve uyluk çapları ölçüldü. Bulgular: Sağlam dizlerde ortalama 131,10 (±4,6), travmalı dizlerde ortalama 117,20 (±8,0) diz fleksiyonu olduğu saptandı. Uyluk çevresi ölçümlerinde sağlam taraflar ortalama 49,5 (±3,7) cm, hasarlı taraflar ortalama 46,4 (±4,5) cm bulundu. Hastaların Lysholm diz skorları ortalama 84,3 (±17,1) puan bulundu. Patella üst sınırı-tuberositas tibia mesafesi ölçümleri, sağlam tarafta ortalama 10,6 (±1,0) cm, hasarlı dizde ise ortalama 10,1 (±1,2) cm bulundu. Takiplerde tüm hastaların ekstansor mekanizma bütünlüğünün korunmuş olduğu görüldü ve hiçbir hastaya revizyon cerrahisi uygulanmadı. Sonuç: Parçalı patella kırıklarında parsiyel patellektomi sonrası uygulanan patello-tibial serklaj tekniği, erken harekete izin vererek hastaları immobilizasyonun olumsuz etkilerinden korumakta ve diz hareketlerine erken başlayan hastalarda oldukça iyi fonksiyonel sonuçlar vermektedir.