Effect of Prophylactic Antibiotic Use in the Development of Antibiotic Resistance in Children with Recurrent Urinary Tract Infections

Tekrarlayan İdrar Yolu Enfeksiyonunda Profilaktik lı Antibiyotik Kullanımının Çocuklarda Antibiyotik Direnç Gelişimine Etkisi

Mehmet KARACI,Kazım KARAGÖZ,Zuhal ÖRNEK,ADEM YAŞAR,Necla YÜCE,Özgür OKUMUŞ

Abstract

Aim: Although prophylactic antibiotic treatment is still debatable, it is currently in use in recurrent urinary tract infections (UTIs). In the present study, we aimed to observe if prophylactic antibiotic use had any effect on the development of antibiotic resistance in patients with recurrent UTIs who we followed up in our clinic. Methods: The present study was performed on patients aged between one month and 16 years, who had recurrent UTIs, and were followed up by the Department of Pediatrics at Bülent Ecevit University Medical School. Patient files were retrospectively reviewed, and 50 patients who received antibiotic prophylaxis and 100 patients without prophylaxis were enrolled in the study. Urinary tests, subsequent urinary culture results, and antibiotic resistances were compared between the groups. Results: The mean age was 42.7±44.2 months. The most frequently cultured isolated bacterium was Escherichia coli (E. coli) (58.4%). No difference was determined in bacteria in cultures between prophylaxis receivers and non-receivers. Isolation rate of E. coli was higher in urinary cultures in females than in males (p<0.001). When antibiotic resistance of all urinary culture-isolated bacteria was compared between the two groups, there was no statistically significant difference. However, an increased resistance against amoxicillin/clavulanic acid, ceftriaxone, and piperacillin was determined in prophylaxis group in whom E. coli was grown. In this study, general antibiotic resistance was most frequently observed against ampicillin (71.9%). Conclusion: In the present study, we observed that prophylaxis did not contribute so much to resistance other than E. coli. We recommend not preferring antibiotics which have increased resistance in our institution especially in children receiving prophylaxis for empirical treatment.

Özet

Amaç: Tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonlarında (İYE) antibiyotik proflaksisi günümüzde tartışmalı da olsa kullanılmaya devam edilmektedir. Biz bu çalışmada, kendi kliniğimizde takip ettiğimiz tekrarlayan İYE'de kullanılan profilaksinin antibiyotik direnç gelişimine etkisinin olup olmadığını gözlemlemeyi amaçladık.Yöntemler: Bu çalışma Bülent Ecevit Üniversitesi Tıp Fakültesi Pediatri Departmanı'nca takip edilen bir ay ile 16 yaş arası tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonu olan hastalarda yapılmıştır. Hasta dosyaları retrospektif olarak taranarak antibiyotik proflaksisi alan 50 ve almayan 100 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların idrar tetkikleri, sonraki kültürlerindeki üremeleri ve bunların antibiyotik dirençleri gruplar arasında karşılaştırıldı. Bulgular:Hastaların %43,3 erkek, %56,7 kızlardan oluşmaktaydı ve ortalama yaşları 42,7±44,2 ay (1 ay-16 yaş) idi. Tüm kültürlerde en sık üreyen bakteri %58,4 ile Escherichia Coli (E. coli) idi. Profilaksi alan ve almayan gruplar arasında kültürde üreyen bakterilerin dağılımı açısından bir fark saptanmadı. Kızlardaki idrar kültürlerinde E. coli görülme oranı erkeklerden daha fazlaydı (p<0,001). Her iki grupta idrar kültürlerinde üreyen tüm bakterilerin antibiyotiklere direnci karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı fark görülmedi. Buna karşın profilaksi grubunda idrar kültüründe E. coli üreyenlerde amoksisilin/klavulanik asit, seftriakson ve piperasiline karşı artmış direnç saptandı. Bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Bu çalışmada da en sık antibiyotik direnci %71,9 ile ampisiline karşı gözlendi.Sonuç: Biz bu çalışmada E. coli dışındaki ajanlarda proflaksinin dirence çok katkısının olmadığını gözlemledik. Kendi hastanemizde özellikle proflaksi alan bir çocuk için ampirik tedavide direnç artışı saptanan antibiyotiklerin tercih edilmemesini önermekteyiz.