Evaluation of Cardiac Function in Pediatric Patients with Upper Airway Obstruction

Üst Solunum Yolu Obstrüksiyonlu Çocuk Hastalarda Kardiyak Fonksiyonların Değerlendirmesi

Abstract

Aim: Upper respiratory tract obstruction can cause cardiac and pulmonary dysfunction in children, which are largely reversible. We assessed the impact of upper respiratory tract obstruction on cardiac function in children scheduled for surgery for adenoidal and/or tonsillar hypertrophy. Methods: In total, 30 patients who were admitted to the ear nose and throat outpatient clinic and were scheduled for surgery for adenoidal and/or tonsillar hypertrophy and 30 control subjects were included into study. Peak nasal inspiratory flow (PNIF) was measured in all subjects, and echocardiographic and electrocardiographic examinations were performed. Results: The mean age of the patients was 9.43±2.51 years. The mean PNIF was significantly lower in patients (110.0 ± 43.9 L/min) than in the control group (140.7±39.4 L/min; p=0.006), and the mean P wave amplitude was significantly higher in patients than in controls (p<0.001). The mean pulmonary ejection time (ET) was significantly shorter in patients than in controls. Conclusion: Lower mean PNIF values in the patient group indicated increased airway resistance, suggesting that PNIF values below 110 L/min may affect right heart function. PNIF can be used by the pediatrician for screening to guide surgeons in children with adenoidal and/or tonsillar hypertrophy.

Özet

Amaç: Üst solunum yolu obstrüksiyonu, çocuklarda çoğu geri dönüşümlü olan kardiyak ve pulmoner fonksiyon bozukluklarına yol açabilmektedir. Biz adenoid veya tonsiller hipertrofi nedeniyle ameliyat kararı alınan çocuklarda üst solunum yolu obstrüksiyonunun kalp üzerine etkilerini değerlendirdik. Yöntemler: Çalışmaya kulak burun boğaz kliniğine başvuran ve üst solunum yolu obstrüksiyonu tanısıyla operasyon kararı alınmış beş ile 17 yaş arasında 30 hasta ile 30 sağlam çocuk alındı. Tüm olguların pik nazal inspiratuvar akımları (PNIF) ölçülüp, ekokardiyografik (EKO) ve elektrokardiyografik değerlendirmeleri yapıldı. Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 9,43±2,51 yıldı. Hasta grubunun PNIF ortalaması kontrol grubuna göre anlamlı düşüktü (hasta: 110,0±43,9 L/dk, kontrol:140,7±39,4 L/dk p=0,006). Grupların EKG’de bakılan parametrelerinden P dalga yüksekliği ortalaması hasta grubunda kontrol grubuna göre anlamlı yüksek saptandı (p=<0,001). Hasta ve kontrol gruplarının EKO’da bakılan parametrelerinden pulmoner ejeksiyon zamanı ortalaması hasta grupta kontrol grubuna göre anlamlı düşük saptandı. Sonuç: Hasta grubunun PNIF ortalamasının düşük saptanması, solunum yolu direncinin arttığını göstermektedir, PNIF değerinin 110 L/ dk altında olması sağ kalp fonksiyonlarını etkileyebilir. PNIF değeri çocuk doktorları tarafından tonsiller ve/veya adenoid hipertrofili çocuklarda cerrahi zamanı göstermede tarama amaçlı kullanılabilir.