Şiddet, “Kötülüğün Sıradanlığı” ve “Seyirci Etkisi” Bağlamında Hasan Ali Toptaş’ın Beni Kör Kuyularda Romanı

Özet

Hannah Arendt’e göre 20. yüzyılın en önemli kavramlarından biri olan şiddet, özellikle araçsal özelliğiyle totaliter rejimlerin, toplumu tasarımlamak için en sık başvurduğu yöntemlerden biri olmuştur. Toplumun sıradan fertlerinin şiddet uygulayıcıları haline gelmeleri ve yaptıkları eylemler hakkında hiçbir fikre sahip olmamalarını ise Arendt, “kötülüğün sıradanlığı” olarak tarif etmiştir. Şiddet sadece totaliter hareketler bağlamında değil, günümüz insan ilişkilerinde de sıkça başvurulan bir araç haline gelmiştir. Bu çalışmada Hasan Ali Toptaş’ın Beni Kör Kuyularda romanı şiddet ve kötülüğün sıradanlığı açısından ele alınacak ve romanda şiddet ve kötülüğün sıradanlığı ile köyden kente göç edince geleneksel insan ilişkilerini terk eden fakat gerekli düşünselliğe sahip olmadığı için sorunlu bir bireysellik geliştiren, kentlileşmeye çalışan bu yeni insan tipi arasındaki ilgi incelenecektir