Effect of EDTA with various surface active agents on the bond strength of an epoxy resin-based sealer to dentin: ex vivo

Farklı yüzey aktif maddeleri ilave edilmiş EDTA solüsyonlarının epoksi rezin içerikli kanal patının dentine bağlanma dayanımı üzerine etkisi: ex vivo

Abstract

Objective: The aim of this in vitro study was to evaluate the effect of addition of various surface-modifying agents to EDTA solution on the bond strength of an epoxy-based sealer to the root canal dentin. Materials and Method: Sixty single-rooted human mandibular premolars were decoronated and instrumented using rotary system. The specimens were then randomly divided into four groups (n=15) according to irrigation with different EDTA solution (Wizard, Rehber Kimya, Istanbul, Turkey) combinations as follows: Group 1: 17% EDTA + 0.1% benzalkonium chloride; Group2: 17% EDTA + 0.1% Tween 80; Group 3: 17% EDTA + 0.1% Triton X-100 and control group: 17% EDTA without any surface-modifying agents. Surface tensions of the EDTA solutions were controlled with a tensiometer. Final irrigation was with 5 mL of 5% sodium hypochlorite (Wizard) for 1 min, followed by 5 mL of the mentioned EDTA solution for another minute. Roots were obturated with gutta-percha and AH Plus sealer (Dentsply DeTrey, Konstanz, Germany) using cold lateral compaction technique. Horizontal root sections were obtained, and push-out test was used to measure the bond strength between the root canal dentin and sealer. Data were analyzed using the two-way analysis of variance and post hoc Tukey tests (p<0.05). Results: The bond strength of sealer in groups irrigated with EDTA in combination with surface modifying agents did not differ from that of the control (p=0.106). The coronal and middle third in all groups exhibited significantly greater bond strength values when compared with the apical third (p=0.004 and p=0.002, respectively). There was no statistical significant difference between the coronal and the middle thirds (p=0.979). Conclusion: The addition of surface modifying agents to EDTA solution did not affect the bond strength of the epoxy resin–based sealer.

Özet

Amaç: Bu in vitro çalışmanın amacı EDTA solüsyonuna çeşitli yüzey aktif ajanların ilave edilmesinin epoksi rezin içerikli patın kök kanal dentinine bağlanma dayanımına olan etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Altmış adet tek köklü insan alt küçük azı dişinin kronları uzaklaştırıldı. Döner alet sistemi kullanılarak kök kanalları şekillendirildi. Örnekler farklı EDTA (Wizard, Rehber Kimya, İstanbul, Türkiye) solüsyonlarına göre dört farklı gruba (n=15) ayrıldı: Grup 1: %17 EDTA + %0.1 benzalkonyum klorür; Grup 2: %17 EDTA + %0.1 Tween 80; Grup 3: %17 EDTA + %0.1 Triton X-100; ve kontrol grubu: yüzey aktif ajan içermeyen %17 EDTA. EDTA solüsyonlarının yüzey gerilim değerleri tensiometre ile kontrol edildi. Final irrigasyon 1 dk süreyle 5 mL %5 sodyum hipoklorit (Wizard) ve ardından atanan gruptaki EDTA solüsyonu ile gerçekleştirildi (5 mL; 1 dk). Kök kanalları soğuk lateral sıkıştırma yöntemi kullanılarak güta perka ve AH Plus patı (Dentsply DeTrey, Konstanz, Almanya) ile dolduruldu. Kökten horizontal kesitler alınarak, kök kanal dentini ve pat arasındaki bağlanma dayanımı push-out testi ile ölçüldü. Veriler iki yönlü varyans analizi ve post hoc Tukey testleri kullanılarak istatistiksel olarak analiz edildi (p<0.05). Bulgular: Yüzey aktif ajanların ilave edildiği EDTA grupları ile kontrol grubu arasında patın bağlanma dayanımı açısından bir fark bulunmadı (p=0.106). Tüm gruplarda koronal ve orta üçlü bölgelerinde push-out bağlanma dayanımları apikal üçlü bölgesinden anlamlı oranda daha yüksek bulundu (sırasıyla p=0.004 ve p=0.002). Koronal ve orta üçlü bölgelerinde ise bağlanma dayanımı açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmedi (p=0.979). Sonuç: EDTA solüsyonuna yüzey aktif ajan ilavesi epoksi rezin içerikli patın bağlanma dayanımını etkilemedi.