el-Akîdetü’t-Tahâviyye Şerh Literatürünün Ortaya Çıkışı

Özet

Hanefî-Maturidî çevrelerin V/XI. yy’dan itibaren Eşarîlerle girmiş oldukları tekvîn sıfatıtartışması, el-Akîdetü’t-Tahaviyye metninin gündeme gelişinin asıl bağlamını oluşturmaktadır.Bu tartışmada Eşarîler, Hanefî çevrelerin savunduğu ezelî bir tekvin sıfatı görüşünün,Ebû Hanîfe ve selefe dayanmadığını öne sürerek bu Hanefîleri bidatle suçlamaktaydılar.Ebu’l-Muîn en-Nesefî bu suçlamaya Tabsıratu’l-Edille eserinde cevap vermiş veel-Akîdetü’t-Tahâviyye bağlamında, söz konusu görüşün Ebû Hanîfe’ye dayandığını ispatlamayaçalışmıştır. Nesefî’nin eserindeki bu atıf, el-Akîde etrafında buna ilişkin bir tartışmanınve kapsamlı bir şerh literatürünün ortaya çıkmasına yol açmıştır.