Journals / Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 7 - Sayı:
Economic Regionalism Of MERCOSUR: Analyse of Intra-Regional Trade Relation Between 2006-2016
- Pages
- 23–37
- DOI
- —
Abstract
South Common Market MERCOSUR, which was one of the regionalism attempts in Latin America andestablished by the treaty signed by Brazil, Argentina, Uruguay, Paraguay in 1991, later Venezuela joinedin 2012, is the biggest trade block of the region today. The organization’s ultimate goal is economicintegration and despite the wide expectations of success in its early years, MERCOSUR’s integrationcouldn’t reach the level that was aimed due to its lack of institutionalism, the unwillingness of thecountries to hand over their sovereignty, individual policies of the members and its limits because ofthe high number of organizations in Latin America, MERCOSUR’s integration couldn’t reach the levelthat was aimed. Analyses of intra-regional trade relations as an indicator of economic regionalism mayprovide ideas for the organization’s economic integration level in the last decade.The roots of the economic regionalism in the world system based on the developments in Europein the 19th century and the new advancing trade networks and the of countries on customs unioncan be regarded as the first economic regionalism attempts in the modern sense. During this periodit could be claimed that ideational, cultural and security-based regionalism was dominant in LatinAmerica mostly because of the Pan ideas and protectivism, However, by the mid 20th century theaim of establishing a common market and increase on the trade relations emerged in the region. Theeconomic regionalism initiatives started with The Economic Commission for Latin America (ECLA)in 1948 and institutionalized after the 1990s with MERCOSUR which was established with the goal ofincreasing intra regional trade and economic openness on all factors of production. When the data ofthe years between 2006 and 2016 be examined it was seen that Brazil and Argentina who are the mostsignificant members of the group in terms of GDP have increased their own trades and influenced theMERCOSUR’s trade indicators however mostly not because of their intra-trade relations but becauseof the international partners. Therefore it can be argued that one of the reasons behind the regionalismcouldn’t reach the level that was aimed in Latin America is Brazil’s and Argentina’s trade preferencesalongside with limitations on the capacity differences and dependencies on imports.With targeting Latin American regionalism on an economic perspective, this study analyzesMERCOSUR and aims to assess economic regionalism of the organization as an example of the non-European regionalism. The first chapter of the research examines economic regionalism studies on theregionalism theories such as federalism, functionalism, neofunctionalism and intergovernmentalism inthe context of international relations and puts forth the social, security, normative and economic formsof regionalism. Also, this section explains the economic regionalism’s preferential trade agreement,free trade agreement, customs union, common market and economic integration stages and evaluatesthe impact of the regionalization and globalization waves to the world trade. The second chapteranalyzes the regionalism researchs of South America since the 19th century and historical process ofMERCOSUR. The final chapter assesses economic regionalism of MERCOSUR in terms of intra andextra trade capacities and trade partners of member states with the opportunities and limitations ofLatin American regionalism.
Özet
Latin Amerika’daki bölgeselleşme girişimlerinden biri olan ve 1991 yılında Brezilya, Arjantin, Uruguay,Paraguay’ın imzaladığı anlaşma ile kurulan, 2012 yılında ise Venezuela’nın dahil olduğu GüneyAmerika Ortak Pazarı MERCOSUR, günümüzde bölgenin en büyük ticari bloğu olarak karşımızaçıkmaktadır. Nihai hedefinin ekonomik entegrasyon olduğu organizasyonun ilk yıllarında belirginbir başarı sağladığı görülse de kurumsallaşmasındaki eksiklikler, ülkelerin egemenliği devretmeyeisteksizlikleri, üyelerin bireysel politikaları ve Latin Amerika’da bulunan çok sayıda bölgesel örgütünvarlığından kaynaklı kapsayıcılığının sınırlı oluşu nedenleriyle bölgeselleşmesi istenilen düzeyeulaşamamıştır. Ekonomik bölgeselleşmenin bir göstergesi olarak bölge içi ticari ilişkilerin incelenmesiMERCOSUR’un son dönemdeki iktisadi entegrasyon düzeyi hakkında fikir vermektedir.Dünya sisteminde ekonomik bölgeselleşmenin temelleri 19.yy’da Avrupa’daki gelişmeleredayandırılmakta, yeni gelişen ticaret ağları ve ülkelerin gümrük birliği çalışmaları modern anlamdailk ekonomik bölgeselleşme girişimlerine örnek olarak değerlendirilebilmektedir. Bu dönemdeLatin Amerika’da daha çok Pan fikirlerin ve korumacılığın etkisiyle fikirsel, kültürel ve güvenliktemelli bölgeselleşme düşünceleri görülürken, ortak pazar kurma ve ticari ilişkilerde artış sağlamahedefleri 20.yy’ın ilk yarısında ortaya çıkmaktadır. Latin Amerika Ekonomik Komisyonu (ECLA)ile 1948 yılında başlayan ekonomik bölgeselleşme çalışmaları, 1990’lar sonrası kurumsallaşarakMERCOSUR halini almış, bölge içi ticaretin ve tüm üretim faktörleri düzeyinde ekonomik serbestliğinarttırılması hedeflenmiştir. 2006-2016 yılları arası veriler incelendiğinde GSYİH bakımından grubungöstergelerinde etkili olan Brezilya ve Arjantin’in kendi ticaret hacimlerini arttırdıkları ancak bunubölge içi değil bölge dışı ticaret partnerleri ile sağladıkları görülmüştür. Dolayısıyla kapasite farklılıklarıve ithalat bağımlılıkları gibi diğer sınırlılıklarıyla beraber Brezilya ve Arjantin’in ticaret tercihlerinin debölgeselleşmenin istenilen seviyeye ulaşamamasının bir nedeni olduğu ileri sürülebilmektedir.Latin Amerika bölgeselleşmesini ekonomik açıdan ele almayı hedefleyen çalışma, Avrupa dışındakibölgeselleşmenin bir örneği olarak MERCOSUR’un ekonomik bölgeselleşmesini değerlendirmektedir.Araştırmanın birinci bölümünde ekonomik bölgeselleşme çalışmaları, uluslararası ilişkilerdekifederalizm, fonksiyonalizm, neofonksiyonalizm ve hükümetler arasıcılık gibi bölgeselleşme teorileri kapsamında incelenecek, bölgeselleşmenin sosyal, güvenlik, normatif ve ekonomik biçimlerininolabileceği ortaya koyulacaktır. Bölümde ekonomik bölgeselleşmenin tercihli ticaret anlaşması, serbestticaret anlaşması, gümrük birliği, ortak pazar ve ekonomik birlik aşamalarına değinilecek, bölgeselleşmeve küreselleşme dalgalarının dünya ticaretine etkisi değerlendirilecektir. İkinci bölümde GüneyAmerika’da bölgeselleşme çalışmaları 19.yy’dan itibaren ele alınacak, MERCOSUR’un tarihsel gelişimiortaya koyulacaktır. Araştırmanın son bölümünde ise MERCOSUR’un ekonomik bölgeselleşmesi,bölge içi ve dışı ticaret hacimleri ve ülkelerin ticari partnerleri açısından değerlendirilecek, LatinAmerika bölgeselleşmesinin fırsatları ve sınırlılıkları analiz edilecektir.