FARKLI SİMANLARIN İMPLANTÜSTÜ KURON PROTEZLERİNİN TUTUCULUĞUNA ETKİSİ

Özet

Amaç: Çalışmanın amacı, restorasyonları implant postuna yapıştırma amacıyla özel olarak üretilmiş reçine bazlı sunanları tutuculuk direnci açısından geleneksel simanlarla karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Standart implant postu üç boyutlu dijital lazer tarayıcı ile tarandı. CAD/CAM sistemi yardımıyla 40 adet standart alt yapı üretildi. Alt yapılar her grupta 10 adet örnek olacak şekilde 4 farklı simanla (1) Premier Implant Cement (PIC), (2) TempBond NE (TB), (3) Multilink Implant (MI), (4) Adhesor Carbofine (AC) simante edildi. Örnekler üniversal test cihazı yardımıyla 0.5 mm/ dak hızda çekme testine tabi tutuldu. Desimantasyona sebep olan kuvvet miktarı Oneway Anova ve Tukey HSD testleri yardımıyla 95% güven aralığında değerlendirildi. Bulgular: Grupların tutuculuk düzeyleri arasında istatistiksel olarak ileri düzeyde anlamlı farklılık bulundu (p < 0.01). Simanların retansiyon değerleri en düşükten yükseğe doğru şu şekilde sıralandı: TB (39,65±8,08 N), PIC (136,97±21,75 N), MI (301,60±28,43 N), AC (386,78±52,63 N). Sonuç: İmplant-destekli protezlerin simantasyonu için özel olarak geliştirilen reçine bazlı simanlar, geleneksel geçici simana oranla daha yüksek, geleneksel daimi simana göre ise daha düşük retantif özelliklere sahiptir.