KLAS II KOMPOZİT RESTORASYONLARIN APROKSİMAL VE PULPAL YÜZEYLERİNİN MİKROSERTLİĞİNİN İN VİTRO OLARAK İNCELENMESİ

Özet

Bu in vitro araştırmada, iki ayrı matriks sistemi kullanılarak hazırlanan Klas II kompozit restorasyonların aproksimal ve pulpal yüzeylerinin mikrosertlik değerleri karşılaştırılmıştır. Plastik çenelerdeki alt büyük azı dişlerine 4x4x4 mm’lik kaviteler açılıp (n=160) dişlerin silikon duplikatları hazırlanmıştır. Kavitelere Tetric EvoCeram, Grandio, Synergy D6, Filtek Supreme XT kompozit restoratif materyaller, metal matriks sistemi (Quickmat, Polydentia) ve şeffaf matriks sistemi (Lucifix, Hawe Neos) kullanılarak uygulanmıştır. Yüzeylerin mikrosertlikleri Vickers Mikrosertlik Test cihazı ile ölçülmüştür ve verilerin istatistik analizleri One Way ANOVA ve Tukey’s çoklu karşılaştırma testleri kullanılarak yapılmıştır. Metal ve şeffaf matriks kullanılan gruplar arasında istatistiksel olarak fark yoktur (p > 0,05). Pulpal ve aproksimal yüzeyler karşılaştırıldığında ise, aproksimal yüzeyin mikrosertliğinin pulpal yüzeyden istatistiksel anlamlı olarak daha yüksek olduğu saptanmıştır (p < 0,05). Klas II kompotit restorasyonların ara yüzeyleri mikrosertlik açısından değerlendirildiğinde metal veya şeffaf matriks sistemler arasında fark bulunmamıştır.