The Effect of Decision-Making Skills Psycho-Training Programme Related Acceptance and Commitment Therapy on Decision Making Styles

Kabul ve Kararlılık Terapisi Yönelimli Karar Verme Becerisi Psikoeğitim Programının Karar Verme Stilleri Üzerindeki Etkisi

Abstract

This study examines the effect of decision-making skills psycho- training programme improved based on Acceptance and Commitment Therapy on individuals’ decision-making styles. In the study, 2*3 split pilot design was used. Decision Making Style Scale and Personal Information Form were applied as data collection tools. To determine whether there is any significant difference between measurements and groups, two-factor variance analysis technique was utilized for iterative measurements on one factor. The findings indicate that the effect of Intervention*Time is significant on dependent decision-making style and avoidant decision making. However, Intervantion*Time does not have a significant effect on instant decision-making, intuitive decision-making and rational decision-making styles. Bonferonni compatible multiple comparison tests and variance analysis were used to determine the reason for the difference on Dependent and Avoidant Decision-Making Styles. According to the findings, the psycho-training programme significantly decrease individuals’ dependent decision-making styles and the decrease has continued throughout the monitoring test. Bonferonni compatible test and variance analysis on Avoidant Decision-making point out that the psycho-training programme significantly decrease individuals’ avoidant decision-making styles and the decrease has continued throughout the monitoring test. The findings were discussed and some implications were presented for future studies and other researchers.

Özet

Araştırmada Kabul ve Kararlılık Terapisi temelli geliştirilen karar verme becerisi psikoeğitim programının karar verme stilleri üzerindeki etkisi incelenmiştir. Araştırmada 2x3’lük split plot desen kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak Karar Verme Stilleri Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu uygulanmıştır. Ölçümlerden edinilen verilerin analizinde, tek faktör üzerinde tekrarlı ölçümler için iki faktörlü varyans analizi tekniği kullanılmıştır. Analiz sonucunda; Müdahale * zaman etkisinin Bağımlı ve Kaçınmacı Karar Verme Stilinde anlamlı olduğu; Anlık, Sezgisel ve Rasyonel Karar Verme Stillerinde anlamlı olmadığı belirlenmiştir. Bağımlı ve Kaçınmacı Karar Verme Stillerinde oluşan farklılaşmanın kaynağının belirlenmesi için Bonferonni testi ve varyans analizi kullanılmıştır. Edinilen bulgulara gore; psikoeğitim programının bireylerin Bağımlı Karar Verme Stillerinde anlamlı düşüşler oluşturduğu ve bu düşüşün izleme testinde de devam ettiği belirlenmiştir. Kaçınmacı Karar Verme Stili için uygulanan Bonferonni testi ve varyans analizi sonucunda ise psikoeğitim programının bireylerin Kaçınmacı Karar Verme Stilinde anlamlı düşüşler oluşturduğu ve bu düşüşlerin izleme sürecinde de devam ettiği belirlenmiştir.