Investigation of Self-Efficacy Levels of Football Referees

Abstract

In this study, we aimed to examine the self-efficacy levels of soccer referees in the context of some demographic variables (gender, education level, age of starting refereeing, and ocupation). The study group consisted of a total of 154 soccer referees during the 2017-2018 football season of whom 33 (21.4%) were females and 121 (78.6%) were males from different regions and classifications ( age = 26.87±1.966). The personal information form and the Referee Self-Efficacy Scale (REFS) were used as data collection tools. In the analysis of the data, descriptive statistics were used to identify self-efficacy levels and to identify demographic variables. In order to compare self-efficacy levels in respect to arithmetic means gender and age self efficacy scores, independent t-test was used and one-way analysis of variance (ANOVA) was used to compare self-efficacy levels of education level and occupations. The Tukey’s multiple comparison test was used to determine differences between groups. The results revealed that the referees' self-efficacy levels were high and there were significant differences in self-efficacy levels in terms of gender and educational status. Thus, it is recommended that higher education level be prioritized during the referee selection and promotion and that experience and physical competence be increased to elevate the self-efficacy levels of female referees.

Özet

Bu araştırmada futbol hakemlerinin öz-yeterlik düzeylerinin tespiti, bazı demografik değişkenler (cinsiyet, eğitim durumu, meslek ve hakemliğe başlama yaşı) açısından hakem öz-yeterlik düzeylerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma grubunu, 2017-2018 futbol sezonunda farklı bölge ve klasmanlardan 33 (%21.4)’ü kadın ve 121 (%78.6)’i erkek olmak üzere toplam 154 futbol hakem ve hakem adayı oluşturmuştur (yaş = 26.87 ± 1.966). Veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu ve Hakem Öz-yeterlik Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde; öz-yeterlik düzeylerini belirlemek ve demografik değişkenlere ait tanımlama yapmak için betimsel istatistiklerden faydalanılmıştır. Bunun yanında cinsiyet ve hakemliğe başlama yaşı açısından öz-yeterlik düzeylerini karşılaştırmak için bağımsız gruplarda aritmetik ortalamalar arası farka ait t-testi, eğitim ve meslek değişkeni açısından öz-yeterlik düzeylerini karşılaştırmak için Tek Yönlü Var¬yans Analizi tekniğinden yararlanılmıştır. Gruplar arası farklılığı belirlemek için Tukey testinden yararlanılmıştır. Analizler sonucunda; hakemlerin öz-yeterlik seviyelerinin yüksek olduğu, aynı zamanda cinsiyet ve eğitim durumu açısından öz-yeterlik seviyelerinin anlamlı farklılıklar taşıdığı belirlenmiştir. Sonuç olarak; hakem olma kriterlerinde eğitim durumlarının mümkün olduğunca daha çok dikkate alınması ve kadın hakemlerin öz-yeterlik seviyelerinin artırılmasına yönelik olarak daha fazla müsabaka tecrübesi ve fiziksel yeterlik artırma çalışması yapmaları önerilmektedir.