The Power of Resilience and Coping Strategies With Stress to Predict Happiness

Kendini Toparlama Gücü ve Stresle Başa Çıkma Stratejilerinin Mutluluk Düzeyini Yordama Gücü

Abstract

The purpose of this research was to determine whether resilience and stress coping strategies of university students are significant predictors of their happiness levels. The study group consisted of 300 university students from Recep Tayyip Erdoğan University. As data collection tools, The List of Determining Risk Factors developed by Terzi (2008), Resilience Scale adapted to Turkish by Sarıçam et al. (2012), Coping with Stress Scale developed by Türküm (2002) and Subjective Happiness Scale adapted to Turkish by Akın and Satıcı (2011) were used. In the analysis of the data, Product-Moment Correlation Coefficient, Multiple Linear Regression and Independent Samples t-test methods were employed through SPSS 23 program. According to the results; there was a moderate significant positive relationship between happiness levels of students and strategies to cope with stress. Besides, a moderate significant positive relationship was observed between resilience and the happiness levels of students. When the levels of happiness were examined according to gender, there wasn’t a significant difference between happiness and gender. In conclusion, it was found that resilience and strategies to cope with stress were the significant predictors of the students’ happiness levels; and resilience and strategies to cope with stress contributed significantly to the model. Regarding to the findings of the study, as the level of using strategies to cope with stress increased, the higher level of happiness was seen. The variable that indicated a positive relationship with the levels of happiness was resilience.

Özet

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin kendini toparlama güçlerinin ve stresle başa çıkma stratejilerinin onların mutluluk düzeylerinin anlamlı birer yordayıcısı olup olmadığını belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubunu Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi’nde öğrenim gören 300 kişi oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri Terzi (2008) tarafından oluşturulan Risk Faktörleri Belirleme Listesi, Sarıçam ve ark. (2012) tarafından Türkçeye uyarlanan Kendini Toparlama Gücü Ölçeği, Türküm (2002) tarafından geliştirilen Stresle Başa Çıkma Ölçeği ve Akın ve Satıcı (2011) tarafından Türkçeye uyarlanan Öznel Mutluluk Ölçeği ile toplanmıştır. Veriler SPSS 23 programında analiz edilmiştir ve veri analizinde Pearson momentler çarpımı korelasyon katsayısı, çoklu doğrusal regresyon analizi ve bağımsız grup t testi tekniklerinden yararlanılmıştır. Araştırmanın bulgularına bakıldığında; Öğrencilerin mutluluk düzeyleri ile stresle başa çıkma stratejileri arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Yine öğrencilerin mutluluk düzeyleri ile kendini toparlama gücü arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Mutluluk düzeyleri cinsiyete göre incelendiğinde; mutluluk cinsiyete göre anlamlı bir farklılık göstermemektedir. Son olarak kendini toparlama gücünün ve stresle başa çıkma stratejilerinin, öğrencilerin mutluluk düzeylerini anlamlı bir şekilde yordadığı, kendini toparlama gücü ve stresle başa çıkma stratejilerinin modele anlamlı bir katkısı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Çalışmanın bulgularına bakıldığında öğrencilerin stresle başa çıkma stratejileri ne kadar yüksek ise mutluluk düzeylerinin de o kadar arttığı görülmüştür. Mutluluk düzeyleri ile pozitif bir ilişki gösteren değişken ise kendini toparlama gücüdür.