Family in the Rehabilitiation Process

Abstract

Disability is a fact which effects the institution of family and creates significant changes in the family structure, and causes fluctuations in the feelings of spouses towards each other. Therefore, It is a necessity to handle chronic illnesses, especially the disability cases, together with the family system. The patient, S.F, who underwent medical treatment between 1997-1999 in GATA Physical Treatment and Rehabilitation Clinic, was taken to the rehabilitation program. The patient who has become T12 paraplegic as a result of a firearm injury continues his life with a wheelchair. As a consequence of the first time he stayed in the hospital his spouse decided to live with her own family, but legal divorce did not take place.With the purpose of supporting and empowering him in his adaptation to the rehabilitation and in solving the problems he has faced the patient has been followed both during the time he stayed in the hospital and after he was discharged. In these works the basic focus has been family and family relations.In order to empower family the patient individual is strengthened for having control on the resources in society being mainly inclined towards the welfare of the family he lives with: in a sense, a great endeavor is performed in order to make the current potential of the patient function. Hence, in the difficult process experienced after the injury positive effects of social support on psychological distress cannot be denied.

Özet

: Sakatlık, aile kurumunu etkileyen ve ailenin yapısında önemli değişiklikler yaratan bir durumdur ve eşlerin birbirlerine yönelik duygularında dalgalanmalara sebep olur. Bu nedenle kronik hastalıkların, özellikle de sakatlık durumlarının aile sistemi ile birlikte ele alınması gerekmektedir. GATA Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Kliniğinde 1997-1999 tarihleri arasında tedavi olan hasta S.F rehabilitasyon programına alınmıştır. Ateşli silah yaralanması sonucu T12 parapleji olan hasta tekerlekli iskemle ile yaşamını devam ettirmektedir. İlk yatışının sonunda eşi kendi ailesi ile birlikte yaşamaya karar vermiştir, ancak yasal boşanma gerçekleşmemiştir. Hasta, rehabilitasyona uyumu ve karşılaştığı problemleri çözmede destek olmak ve güçlendirmek amacıyla, hem hastanede yattığı süre içerisinde hem de taburcu olduktan sonra takip edilmiştir. Bu çalışmalarda temel odak, aile ve aile ilişkileri olmuştur. Ailenin güçlendirilmesi amacıyla hasta birey, yaşadığı ailenin refahına yönelik olmak üzere toplumdaki kaynaklar üzerinde kontrol sahibi olabilmesi için güçlendirilmekte, bir anlamda hastanın mevcut potansiyeline işlerlik kazandırılması için çaba sarf edilmektedir. Sonuç olarak yaralanma sonrasında yaşanan zorlu süreçte psikolojik sıkıntı üzerinde sosyal desteğin pozitif etkisi yadsınamaz.