Adsorption of DNA on Coated Magnetic Beads: Comparison of Physical and Chemical Adsorption

Kaplanmış Manyetik Kürelere DNA Adsorpsiyonu: Fiziksel ve Kimyasal Adsorpsiyonun Karşılaştırılması

Abstract

Based on their unique properties various iron magnetic nanoparticles have proved to be excellent nanomaterials for applications in separation and concentration process. Immobilization of deoxyribonucleic acid (DNA) molecules on the magnetic beads are acutely important and have potential uses in many techniques such as DNA extraction, concentration, biosensors, microarrays and next generation sequencing. In this study the adsorption of single stranded DNA (ssDNA) via poly-l-lysine coated iron oxide magnetic beads was performed under varying conditions of poly-l-lysine amount, initial DNA concentration, ionic strength, bonding type and length of DNA. The adsorption process was examined via Langmuir and Freundlich isotherm models. The ionic interaction between negatively charged DNA and positively charged surface of magnetic beads showed multilayer adsorption with Freundlich adsorption isotherm, covalent bonding between modified DNA and surface by crosslinking provided higher adsorption efficiency with Langmuir adsorption isotherm. Both adsorption methods provided magnetic beads with favorable adsorption of ssDNA.

Özet

Kendilerine has özellikleri nedeniyle çeşitli demir manyetik nanopartiküllerin ayırma ve yoğunlaştırma uygulamalarında mükemmel nanomateryal oldukları kanıtlanmıştır. Deoksiribonükleik asit (DNA) moleküllerinin manyetik kürelere immobilizasyonu son derece önemli olmakla birlikte DNA ekstraksiyonu, yoğunlaştırılması, biyosensörler, mikrodiziler ve yeni nesil dizileme gibi birçok teknikte potansiyel kullanım alanına sahiptir. Bu çalışmada, poli-l-lizin miktarı, başlangıç DNA konsantrasyonu, iyonik kuvveti, bağlanma tipi ve DNA uzunluğunun değişen koşulları altında poli-l-lizin kaplı demir oksit manyetik küreler aracılığıyla tek iplik DNA'nın (ssDNA) adsorpsiyonu, gerçekleştirilmiştir. Adsorpsiyon işlemi Langmuir ve Freundlich izoterm modelleri ile incelenmiştir. Negatif yüklü DNA ile pozitif yüklü manyetik küreler arasındaki iyonik etkileşimi Freundlich adsorpsiyon izotermiyle çok katmanlı adsorpsiyon, modeli gösterirken, DNA ve yüzey arasındaki kovalent bağlanma Langmuir adsorpsiyon izoterminde daha yüksek adsorpsiyon verimi göstermiştir. Her iki adsorpsiyon yöntemi, manyetik kürelere uygun ssDNA adsorpsiyonu sağlamıştır.