Rethinking Grandparents Who Provide Care For Their Grandchildren: A Contribution To Social Work Field

TORUN BAKIMI VEREN BÜYÜK EBEVEYNLERİ YENİDEN DÜŞÜNMEK: SOSYAL HİZMET ALANINA BİR KATKI

Abstract

As a result of globalization of capitalism, change of social structure, increase of working hours and the involvement of both men and women in paid labour, child care in the family can be carried out by grandparents. Grandparents' child care generally positively effects their well-being. However, grandparents' psychological and social lives can be adversely affected because of the new and unexpected role of them, their psychological-physical conditions, financial conditions and problems faced with their grandchildren. Social work policies and practices play a major role in solving these problems. In Turkey, the rate of grandparents who care for their grandchildren is not fixed by statistical data. However, according to the information from the observation, the number of grandparents who care for grandchildren is increasing day by day. In order to solve current problems, countries aim to solve the problems of grandparents and increase their psychosocial well-being in accordance with various policies and programs. In Turkey, there is a gap in policies and practices related to grandparents' providing full-time or part-time care. In this article, at first we discussed the psychosocial problems of grandparents in order to eliminate existing deficiencies and to enhance the quality of their lives and later some recommendations are took part in the macro-size (social policy), mezzo size (school social work, support groups), micro-size (case management, counseling) to solve the problems.

Özet

Kapitalizmin küreselleşmesi, toplumsal yapının değişmesi, çalışma saatlerinin artması ve buna paralel hem kadınların hem de erkeklerin ücretli iş gücüne katılması sonucu ailedeki çocuk bakım işi büyük ebeveynler tarafından yerine getirilebilmektedir. Büyük ebeveynlerin çocuk bakmaları onların iyilik halini genel olarak olumlu etkilemektedir. Bununla birlikte büyük ebeveynlerin yeni ve beklenmedik bir rol oynamaya başlamaları, psikolojik-fiziksel sağlık durumları, finansal durumları ve torunları ile yaşadıkları sorunlar nedeniyle de psikolojik ve sosyal hayatları olumsuz olarak etkilenebilmektedir. Bu sorunların çözümü konusunda sosyal hizmet politika ve uygulamaları büyük rol oynamaktadır. Türkiye’de torunlarına bakım veren büyük ebeveynlerin sayısı istatistiki verilerle sabit değildir. Ancak gözlemden gelen bilgiye göre torun bakımı veren büyük ebeveyn oranının günden güne arttığı görülmektedir. Var olan sorunların giderilebilmesi adına ülkeler çeşitli politika ve programlar doğrultusunda büyük ebeveynlerin sorunlarını çözüp psiko-sosyal iyilik hallerini arttırmayı amaçlamaktadırlar. Türkiye’de de yaşlı ve engellilere bakım veren kişiler ile ilgili sosyal hizmet politikaları uygulanmaktadır. Ancak; tam zamanlı veya yarı zamanlı bakım veren büyük ebeveynlerle ilgili politika ve uygulamalarda bir açıklık olduğu fark edilmiştir. Bu makalede mevcut eksikliğin giderilmesi ve büyük ebeveynlerin hayat kalitelerinin arttırılması amacıyla öncelikle büyük-ebeveynlerin psiko-sosyal sorunlarından bahsedilmiş daha sonra problemlerin giderilmesi amacıyla makro boyutta (sosyal politika), mezzo boyutta (okul sosyal hizmeti, destek grupları), mikro boyutta (vaka yönetimi, danışmanlık) öneriler sunulmuştur.