For uveits caused by reasons other than Behçet comparison of effects of posterior subtenon and intravitreal triamcinolone acetonide injection on intraocular pressure and lens

Behçete bağlı olmayan üveitlerin tedavisinde posterior subtenon ve intravitreal triamsinolon asetonid enjeksiyonuna bağlı göz içi basıncındaki değişim ve lens üzerindeki etkilerin karşılaştırılması

Abstract

Purpose: The aim of this study is to observe effects of 4 mg/0.1 ml intravitreal and 20 mg/0.5 ml subtenon triamcinolone acetonide treatment, used for inflammation caused by posterior and intermediate uveitis for reasons other than Behcet, to intraocular pressure (IOP) and lens. Materials and Methods: The records for 44 eyes of 44 patients being treated for posterior and intermediate uveitis were complete on this retrospective study. 20 patients were treated with intravitreal (IVTA) and 24 patients treated with subtenon triamcinolone (PSTA). Clinic follow-up observations were made on 3 control periods; first control was 1 month, second control period was 3 month, third control period was 6 months after injection. During control examinations, intraocular pressures were measured with applanation tonometer and complications for increased lens densities were recorded. Results: Mean intraocular pressure levels for intravitreal and posterior subtenon patients were measured as 14.33±1.90 and 14.24±1.17 respectively first day after injection, 24.29±4.68 and 17.48±2.40 at the end of first month after injection, 15.14±2.33 and 15.71±1.97 at the end of third month after injection and 15.14±2.33 and 15.10±1.26 at the end of sixth month after injection. When the results were compared at the end of first month, significant difference between the groups was observed (p<0.05). IOP was clearly increased on PSTA group. However IOP increase on following examinations were not significantly different (p>0.05). Cataract progression or existing opacity increase after IVTA and PSTA injections were observed as 6 (30%) on IVTA group and 1 (13.6%) on PSTA group and the difference was significant (p<0.05). Conclusion: Although intraocular pressure at the end of first month was higher on IVTA group, no difference was observed on later examinations.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı; Behçete bağlı olmayan arka ve orta üveit tedavisinde 4 mg/0.1 ml intravitreal ve 20 mg/0.5 ml subtenon triamsinolon asetonid tedavisinin göz içi basıncı (GİB) ve lens üzerindeki etkilerini araştırmak ve karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu geriye dönük çalışmada değişik nedenlere bağlı gelişen arka ve orta üveit sebebiyle ile tedavi edilen 44 hastanın 44 gözüne ait kayıtlar tarandı. Behçet hastalığına bağlı üveitler çalışma dışı tutuldu. Yirmi hastaya intravitreal (İVTA), 24 hastaya posterior subtenon triamsinolon (PSTA) uygulandı. Klinik değerlendirmeler 3 kontrol aralığında yapıldı. Birinci kontrol aralığı 1 ay, ikinci kontrol aralığı 3 ay üçüncü kontrol aralığı 6 ay sonraydı. Kontrol muayenelerinde aplanasyon tonometrisi ile alınan GİB ölçümleri ve lens kesafeti gelişimine ait komplikasyonlar kaydedildi. Bulgular: GİB düzeyleri ortalaması intravitreal ve posterior subtenon enjeksiyon yapılanlarda enjeksiyon öncesi 14.33±1.90 ve 14.24±1.17, enjeksiyon sonrası 1. ay sonunda 24.29±4.68 ve 17.48±2.40, 3. ay sonunda 15.14±2.33 ve 15.71±1.97, 6. ayın sonunda 15.14±2.33 ve 15.10±2.26 mmHg olarak ölçüldü. Her bir ölçüm dönemi için gruplar karşılaştırıldığında 1. ayın sonunda istatistiksel olarak fark tespit edildi (p 0.05). İVTA ve PSTA enjeksiyonları sonrası katarakt oluşumu veya var olan lens opasitelerinin artışı İVTA grubunda 6 (%30), PSTA grubunda 1 (%13.6) gözde tespit edildi; bu farklılık anlamlıydı (p<0.05). Sonuç: Enjeksiyondan bir ay sonra GİB değişimi İVTA grubunda daha yüksek seyretmesine rağmen sonraki kontrollerde bu fark ortadan kalkmaktadır