Journals / Glokom Katarakt / 2008 / Cilt: 3 - Sayı: 2
Phacoemulsification and intraocular lens implantation results in patients with uveitis
- Journal
- Glokom Katarakt
- Pages
- 91–96
- DOI
- —
Abstract
Purpose: To evaluate the efficacy and safety of phacoemulsification and intraocular lens implantation in patients with uveitis. Materials and Methods: We reviewed the records of 35 eyes of 28 patients with uveitis who underwent phacoemulsification and intraocular lens implantation between January 1999 and October 2005 in our clinic. Patients who required combined surgery and whose follow-up was shorter than 3 months were excluded. The etiology of uveitis, visual acuity levels, preoperative and postoperative managements, implanted intraocular lens materials, and intraoperative and postoperative complications were recorded. Results: Ten of the 35 eyes were excluded due to short followup and 25 eyes of 19 patients comprised the study group. Mean age was 53.2±17.1 years (range 20-75 years) and mean follow-up time was 22.0±13.0 months (3-52 months). The etiology of uveitis was Behçet’s disease in 4 cases, pars planitis in 2 cases, Eales’ disease in 1 case, spondylarthropathy in 1 case, and idiopathic anterior uveitis in 11 cases. In 18 eyes hydrophobic acrylic was used, in 4 eyes silicone, in 2 eyes hydrophilic acrylic, and in 1 eye polymethylmethacrylate intraocular lenses. At the last follow-up visit, visual acuity of 16 of the 25 eyes (64%) had improved 2 or more Snellen lines and 7 eyes (28%) had a best-corrected visual acuity of 20/40 or better. Posterior capsule opacification occurred in 7 eyes (28%) and 2 of them underwent Neodymium:YAG laser capsulotomy. Clinical cystoid macular edema was observed in 5 eyes (20%). During the follow-up, reactivation of uveitis occurred in 6 eyes (24%). Conclusion: Visual improvement can be achieved in cases of uveitic cataract using phacoemulsification and intraocular lens implantation. Posterior capsule opacification is the most common postoperative complication.
Özet
Amaç: Üveitli olgularda fakoemulsifikasyon ve intraoküler lens implantasyonunun etkinlik ve güvenilirliğini değerlendirmek. Gereç ve Yöntemler: Kliniğimizde Ocak 1999-Ekim 2005 tarihleri arasında fakoemulsifikasyon ve intraoküler lens implantasyonu uygulanan 28 üveitli olgunun 35 gözüne ait kayıtlar incelendi. Kombine cerrahi gerekenler ve takip süresi 3 aydan kısa olanlar çalışmaya alınmadı. Üveitin etyolojisi, görme keskinliği düzeyleri, preoperatif ve postoperatif uygulanan tedaviler, kullanılan intraoküler lens materyalleri, intraoperatif ve postoperatif komplikasyonlar değerlendirildi. Bulgular: Otuzbeş gözün 10’u kısa takip süresi nedeniyle çalışmaya dahil edilmedi ve 19 olgunun 25 gözü çalışma grubunu oluşturdu. Ortalama yaş 53.2±17.1 yıl (20-75 yıl), ortalama takip süresi 22.0±13.0 ay (3-52 ay) idi. Üveit etyolojisi 4 olguda Behçet hastalığı, 2 olguda pars planit, 1 olguda Eales hastalığı, 1 olguda spondiloartropati, 11 olguda idyopatik ön üveit idi. Onsekiz gözde hidrofobik akrilik, 4 gözde silikon, 2 gözde hidrofilik akrilik, 1 gözde polimetilmetakrilat materyalli intraoküler lens kullanıldı. En son takipte, 25 gözün 16’sında (%64) görme keskinliğinde 2 veya daha fazla Snellen sırası artış kaydedildi, 7 gözde (%28) en iyi düzeltilmiş görme keskinliği düzeyi 20/40 ve üzerinde saptandı. Arka kapsülde opasifikasyon 7 gözde (%28) gelişti ve bu gözlerin 2’sine Neodymium:YAG lazerle arka kapsülotomi yapıldı. Klinik kistoid maküler ödem 5 gözde (%20) gelişti. Takiplerde, 6 gözde (%24) üveit reaktivasyonu oldu. Sonuç: Üveite ikincil gelişen kataraktlı hastalarda fakoemulsifikasyon ve intraoküler lens implantasyonu ile görsel iyileşme sağlanabilmektedir. Arka kapsül opasifikasyonu (AKO) ameliyat sonrası en sık rastlanılan komplikasyondur.