Comparison of goldmann applanation tonometry and pascal dynamic contour tonometry and the effect of central corneal thickness on intraocular pressure measurements

Goldmann aplanasyon tonometresi ve pascal dinamik kontur tonometrenin karşılaştırılması ve merkezi kornea kalınlığının göz içi basıncı ölçümlerine etkisi

Abstract

Purpose: To compare Pascal dynamic contour tonometry (DCT) and Goldmann applanation tonometry (GAT) in patients with primary open angle glaucoma (POAG) and ocular hypertension (OHT) and a control group, and to evaluate the effect of central corneal thickness (CCT) on measurements of intraocular pressure (IOP). Materials and Methods: The IOP of 50 patients with POAG, 43 patients with OHT, and 50 subjects in the control group was measured with GAT and DCT. The CCT was measured by ultrasound pachimetry. Results: GAT and DCT measurements were correlated in all groups. The measurements obtained with DCT were significantly higher than GAT measurements in the POAG and control groups. There was no significant difference between GAT and DCT in the OHT group. The difference between DCT and GAT was greater in patients with low IOP levels, whereas the difference was smaller in those with high IOP levels. The CCT in the group with OHT was significantly higher than that in the controls and patients with POAG. GAT and DCT were correlated with CCT but the correlation between GAT and CCT was higher than the correlation between DCT and CCT. The difference in IOP measurements between DCT and GAT was higher in patients in the POAG and control groups, which had lower CCT than the OHT group. Conclusion: This study suggests that DCT is a reliable method for measuring intraocular pressure and is influenced by CCT less than GAT.

Özet

Amaç: Bu çalışmadaki amacımız, primer açık açılı glokom (PAAG), oküler hipertansiyon (OHT) ve kontrol grubu olgularında Goldmann aplanasyon tonometrisi (GAT) ve Pascal dinamik kontur tonometre (DKT) yöntemlerini karşılaştırmak, merkezi kornea kalınlığı (MKK) ve diğer kornea özelliklerinin ölçümlere etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: PAAG’lu 50 olgu, OHT’lu 43 olgu ve 50 kontrol grubu olgusunun GİB, GAT ve DKT yöntemleriyle ölçüldü. Tüm olguların MKK, ultrasonik pakimetri ile belirlendi. Olguların korneal eğrilik ve astigmatizma değerleri tespit edildi. Tüm gruplarda GAT ve DKT yöntemleri karşılaştırıldı. MKK ve diğer kornea özelliklerinin GİB ölçüm yöntemlerine etkisi incelendi. Bulgular: Tüm gruplarda GAT ve DKT yöntemleri ile yapılan ölçümler birbiri ile uyum gösterdi. DKT ile yapılan ölçümler PAAG ve kontrol grubunda GAT’a göre anlamlı derecede yüksekti. OHT grubunda DKT ve GAT ölçüm değerleri arasında anlamlı fark yoktu. DKT ve GAT arasındaki GİB değeri farkı, düşük GİB değerlerinde daha fazla iken yüksek GİB değerlerinde farkın azaldığı tespit edildi. MKK, OHT grubundaki olgularda PAAG ve kontrol grubundaki olgulara göre anlamlı derecede kalındı. GAT ve DKT değerlerinin MKK ile uyum gösterdiği görüldü fakat GAT ve MKK arasındaki korelasyon GAT ve DKT arasındaki korelasyona göre daha fazlaydı. OHT grubuna göre daha ince kornea kalınlığı olan PAAG ve normal gruptaki olgularda DKT ile GAT arasındaki GİB değeri farkı daha fazla idi. GAT ve DKT yöntemlerinin, korneal kurvatür, korneal astigmatizma ve yaş faktörleri ile ilişkili olmadığı belirlendi. Sonuç: GAT’a göre MKK’ından daha az ekilenen DKT yöntemi, günlük pratikte kullanılabilecek bir yöntemdir. Glokom teşhisinde DKT yöntemi için yeni eşik GİB değerleri belirlenmelidir.