Ceftazidime plus amikacin in febrile neutropenic patients

Kürşat KAPTAN,Cengiz BEYAN,Mustafa ÖZYURT,Ali Uğur URAL,Ahmet BAŞUSTAOĞLU,Ferit AVCU,Hüseyin GÜN,Atilla YALÇIN

Abstract

Through November 1995, to February 1998, forty-three febrile episodes occuredin total 24 neutropenic patients (5 female and 19 male) with ANLL (n:19), ALL (n:4) and severe aplastic anemia (n:1) were treated with ceftazidime (6 g/day) and amikacin (1 g/ day) combination as initial therapy. The average neutrophil count was 239±41.7/$mm^3$ (X± S.E.M) (0-900) during these episodes. The clinical cure with initial therapy was observed in (56%) 23 out of 41 episodes. In patients which the initial therapy was failed, the clinical cure was achieved in (78%) 32 out of 41 cases with addition of vancomycin or teicoplanin after 72 hours. The causative agents was isolated in 55.8% (24/43) of cases. After the administration of the combination therapy, any toxicity was not observed over WHO grade II. It was concluded that the ceftazidime plus amikacin combination with addition of vancomycin or teicoplanin when necessary was a good choice for primary empiric therapy of febrile neutropenic episodes

Özet

Kasım 1995 - Şubat 1998 arasında 5'i kadın, 19'u erkek, yaş ortalaması 33.08 ± 3.80 (X± S.E.M) (19-89) olan 24 nötropenik olguda (19'u ANLL, 4'ü ALL ve 1'i ağır aplastik anemi) 43 febril atakta seftazidim (6 g/gün) ve arnikasın (1 g/gün) kombinasyonu uygulanmıştır. Ateş esnasında nötropeni değeri ortalama olarak 239.5 ± 41.7/$mm^3$ (X± S.E.M) (0-900) idi. Bu kombinasyonun uygulandığı olgularda klinik yanıt % 56.10 (23/41) olarak belirlenmiştir. Klinik.yanıt sağlanamayan olgularda 72. saat sonunda tedaviye vankomisin veya teikoplanin eklenmesi ile toplam % 78.05 (32/41) olguda ateş kontrol altına alınmıştır. Hastaların % 55.81 (24/43)'inde etken izole edilmiştir. Uygulanan antibiyotik kombinasyonuna bağlı WHO grade ll'den daha ileri toksisite görülmemiştir. Febril nötropenik olgularda seftazidim + amikasin kombinasyonunun primer ampirik tedavide uygulanması ve gereğinde tedaviye vankomisin veya teikoplanin eklenmesinin uygun bir seçim olabileceği düşünülmüştür.