Journals / Gülhane Tıp Dergisi / 1999 / Cilt: 41 - Sayı: 2

Assessment of diastolic functions in patients with white-coat hypertension

Beyaz gömlek hipertansiyonlu hastalarda diyastolik fonksiyonların değerlendirilmesi

Pages
191–194
DOI
—

Abstract

White coat hypertension is a clinical entity encountered frequently after the introduction of usage of ambulatory pressure monitoring into the clinical practice. In this study, we aimed at evaluating left ventricular diastolic functions and at finding out whether there is relation with left ventricular hypertrophy or not. The study consisted of 36 patients (14 female, 22 male) who were under 50 years old; their in-hospital blood pressure is above 140/90 mmHg; without any other disease; mean blood pressure during 24 hour ambulatory blood pressure monitoring below 140/90 mmHg. The control group consisted of 20 patients (8 female, 12 male) with normal physical examination. The subjects were performed M-mode, 2-D and Doppler echocardiography after sufficient hydration. Left ventricular posterior wall thickness was measured by M-mode echocardiography guided by 2-D parasternal long axis view. Mitral E/A was measured by pulsed wave Doppler with the sample volume located at so aptation point on apical four chamber view. The patients and control group were compared. The parameters were expressed as SD. In comparisons, Student's t test was used. A p value below 0.05 was accepted as significant. Mean mitral E/A (1.09 ± 0.18) was within normal limits in patients but was significantly lower than that of control group (1.42 ± 0.16) (p<0.001). Left ventricular posterior wall thickness (0.92 ± 0.13) was not significantly different from control group (0.96 ± 0.13). In conclusion, left ventricular hypertrophy doesn't develop but diastolic functions displays a tendency to worsen in patients with white coat hypertension.

Özet

Beyaz gömlek hipertansiyonu, ambulatuvar kan basıncı ölçüm cihazlarının kullanıma girmesiyle güncellik kazanan, genelde kan basıncının hastanede yüksek saptandığı halde diğer zamanlarda normal bulunduğu bir antitedir. Bu çalışmada, beyaz gömlek hipertansiyonu bulunan olgularda sol ventrikül diyastolik fonksiyonlarının değerlendirilmesi ve bulguların sol ventrikül hipertrofisi ile ilişkilendirilmesi amaçlandırılmıştır. Çalışmaya GATA Kardiyoloji polikliniğine nonspesifik yakınmalarla başvuran ve muayenesinde kan basıncı 140/90 mmHg'dan yüksek bulunan; başka bir hastalığı olmayan, ileri değerlendirme amacı ile ambulatuvar kan basıncı ölçümü istenen, bu tetkik ile ortalama kan basınçlarının 140/90 mmHg'dan daha düşük olduğu saptanan, 50 yaş altında 36 hasta (14 kadın, 22 erkek) alındı. Kontrol grubunu fizik muayeneleri normal 20 (8 kadın, 12 erkek) hasta oluşturdu. Bu hastalara yeterli hidrasyon sonrası M-mode, 20 ve Doppler ekokardiyografi (HP Sonos 2500) uygulandı. Parastemal uzun eksen görüntüde M-mode ekokardiyografi ile sol ventrikül arka duvar (SVAD) kalınlığı; pulsed Doppler ekokardiyografi ile mitral E/A (apikal uzun eksende, kürsör koaptasyon noktasında olacak biçimde) oranı saptandı. Bu değerler kontrol değerleri ile karşılaştırıldı. Değerler ortalama standart sapma olarak belirtildi. Karşılaştırmalarda Student's t testi kullanıldı. P değerinin 0.05'in altında olması anlamlı kabul edildi. Mitral E/A değerleri normal sınırlardaydı (1.09 ( 0.18), ancak kontrol grubu (1.42 ± 0.16) ile karşılaştırıldığında anlamlı olarak düşük oldukları gözlendi (p<0.001). SVAD kalınlıklarında hasta grubunda (0.92 ± 0.13) kontrol grubuna (0.96 ± 0.13) kıyasla anlamlı fark yoktu. Sonuç olarak beyaz gömlek hipertansiyonunun sol ventrikül hipertrofisi ile ilişkili olmadığı, diyastolik fonksiyonların ise bozulmaya eğilim gösterdiği anlaşıldı.

Keywords: Kardiyomegali,Ventriküler disfonksiyon, sol,Ventriküler fonksiyon, sol,Diyastol,Hipertansiyon