Journals / Gülhane Tıp Dergisi / 1999 / Cilt: 41 - Sayı: 1
Criminal responsibility of deaf mute people
- Journal
- Gülhane Tıp Dergisi
- Pages
- 78–83
- DOI
- —
Abstract
Turkish Criminal Law considers the criminal responsibilities of deaf mutes in special articles and accepts their criminal liabilities are not complete during their lives. In order to investigate the bases of this discrimination, the social, cultural and demographic properties and intelligence of 421 deaf-mute kids and 43 accused deaf mute people are reviewed. Accused deaf mutes are found not to be different from, other accused people regarding as the age, sex and the kinds of crimes they are committed. Also, except the subjects stated in general principals of Turkish Criminal Law it is not determined any other situation which will affect on their criminal responsibilities. We consider as a contradiction that, deaf mutes have the same ability as normal people in order to use their civil rights with respect to Turkish Civil Law, however they have discrimination about criminal responsibility in Criminal Law. Deaf mutes have to be educated scientifically at special schools by experienced teachers. Also they have to be employed at works convenient with their abilities. After all of these, we approve to evaluate their criminal responsibilities in general principles in Criminal Law.
Özet
Türk Ceza Kanunu sağır ve dilsizlerin cezai sorumluluklarını özel maddeler kapsamında incelemekte ve yaşamları boyunca tam olmadığını kabul etmektedir. Bu ayrıcalığın bilimsel dayanaklarının incelenmesi amacıyla, 421 çocuk sağır dilsiz ile 43 sanık sağır dilsizin sosyokültürel, zeka ve demografik özellikleri incelenmiştir. Sağır ve dilsizler işledikleri suç türleri, suç işleme yaşı ve cinsiyetleri açısından toplum genelinden farklı bulunmamıştır. Türk Ceza Kanununun (TCK) genel hükümleri çerçevesinde belirtilen hususlar dışında sağır dilsizlerin cezai sorumluluğunu etkileyen özel bir durumla karşılaşılmamıştır. Medeni Kanunumuza göre medeni haklarını istimal kudreti açısından ayrı bir değerlendirmeye tabi tutulmayan sağır dilsizlerin cezai sorumlulukları yönünden T.C.K'da ayrıcalıklı olmaları bize göre bir çelişkidir. Sağır dilsizler özel nitelikli kurumlarda ve tecrübeli eğiticiler tarafından bilimsel olarak eğitilmeli, kabiliyetleri doğrultusunda üretimde istihdam edilmelidir. Elbette ki bunlar gerçekleştirildikten sonra olmak üzere, sağır dilsizlerin cezai sorumluluklarının T.C.K'da özel değil genel hükümler çerçevesinde değeriendirilmesinin uygun olacağı düşüncesindeyiz.