The effect of channel tur(P) on PSA progression in patients with advanced prostatic adenocarcinoma

A. Kenan KARADEMİR,Temuçin ŞENKUL,Kadir BAYKAL,Ferhat ATEŞ,Fırat SARAÇOĞLU,Cüneyid İŞERİ,Doğan ERDEN

Abstract

We evaluated the effect of TUR(P) on PSA progression in patients with advanced prostate carcinoma and urinary retention. We studied on 17 patients with advanced prostate cancer who had urinary retention when followed with hormonal treatment. Their mean age was 74.85 years. The patient files were noted such as rectal examination, bone scintigraphy, USG, treatment, prostate biopsy results, initial PSA and PSA measurements every during treatment. All of these patients were performed Channel TUR(P). After TUR(P), the patients were followed by PSA measurements at the first month and then every two months. We determined the patients with PSA progression and statistically analysed our results during the follow up. After Channel TUR(P) within six month, six patients had PSA progression and 2 of the patients died due to disease progression. At the end of the first year, the progression of PSA was assessed in 9 patients and 3 patients died as well. There was no statistical difference between both groups with or without PSA progression. In addition, the difference between Gleason score employed in prostate needle biopsy and PSA progression were not statistical different. When Channel TUR(P) specimens were compared with the outcomes of prostate needle biopsy in histologic manner, upgrading were determined in 10 cases. Statistical difference was significant in patients who were determined high grade and PSA progression (p<0.05). As a result, we thought that urinary retention in advanced prostate cancer might be caused by grade progression and this was related to increased prostate size. We found that Channel TUR(P) which was performed on these patients had no effect on PSA progression.

Özet

İleri evre prostat kanserli hastalarda, kronik idrar retansiyonu nedeniyle yapılan Kanal TUR(P)'nin PSA progresyonuna etkisini araştırdık. Hormonal tedaviyle takip edilirken idrar retansiyonu, gelişmiş 17 ileri evre prostat kanserli hasta çalışmaya alındı. Yaş ortalaması 74.85 yıl dır. Hastaların tümör dosyaları incelenerek; muayene bulguları, prostat biyopsisi, kemik sintigrafisi ve ultrasonografi sonuçları, yapılan tedaviler, tanı ve tedavi süresindeki PSA değerleri kaydedildi. Bu hastaların tümüne Kanal TUR(P) yapıldı. Kanal TUR(P)'den sonraki birinci ve sonraki her iki ayda bir PSA ölçümleri ile hastalar takip edildi. Takipte, PSA progresyonu gösteren hastalar belirlendi ve sonuçlar istatistiksel analizlerle değerlendirildi. Kanal TUR(P) sonrası ilk altı ay içinde 6 olguda PSA progresyonu ve bunların 2'sinde de hastalığa bağlı ölüm saptandı. Birinci yılın sonunda PSA progresyonu 9'a ve ölüm sayısı 3'e yükseldi. Kanal TUR(P) sonrası PSA progresyonu olan ve olmayan gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı. Ayrıca, prostat iğne biyopsisindeki Gleason skoru ile PSA progresyonu arasında da istatistiksel olarak bir fark saptanmadı. Kanal TUR(P) materyali ile prostat iğne biyopsi sonuçları histopatolojik olarak karşılaştırıldığında, 10 olguda grade ilerlemesi olduğu tespit edildi. Kanal TUR(P) de grade progresyonu tespit edilen yüksek grade'li olgularda, PSA progresyonu istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0.05). Sonuç olarak, ileri evre prostat kanserlerinde idrar retansiyon gelişme nedeni olarak hastalığın grade'indeki progresyona ve buna bağlı olarak gelişen prostat hacmindeki artışla ilişkili olabileceğini düşündük. Ayrıca, bu hastalarda yapılacak olan Kanal TUR(P)'nin PSA progresyonuna etkisinin olmadığı sonucuna vardık.

Keywords: Üriner retansiyon,Adenokarsinom,Prostat neoplazmları,Prostata özgü antijen