Journals / Gülhane Tıp Dergisi / 2005 / Cilt: 47 - Sayı: 4
Retrospective evaluation of low birth weight newborns followed up with the diagnosis of respiratory distress syndrome in the newborn intensive care unit
- Journal
- Gülhane Tıp Dergisi
- Pages
- 290–293
- DOI
- —
Abstract
Retrospective evaluation of low birth weight newborns followed up with the diagnosis of respiratory distress syndrome in the newborn intensive care unit The objective of this study is to evaluate the demographic features, treatments given, and the early and late neonatal problems in the low birth weight infants followed up and treated with the diagnosis of respiratory distress syndrome in our intensive care unit between January 2003 and December 2004. The demographic features, treatments given (mechanical ventilation, surfactant), causes of mortality, and the early neonatal problems such as sepsis, necrotizing enterocolitis, pneumothorax, ventilatory associated pneumonia, intracranial hemorrhage and patent ductus arteriosus, and the late ones such as chronic lung disease, periventricular leukomalacia, retinopathy of prematurity were recorded retrospectively. Of the 49 newborns included in the study, 35 (71.4%) were male, and 14 (28.6%) were female. Thirty five (71.4%) infants were born by cesarian section and, 14 (28.6%) were born by vaginal delivery. The mean birth weight was 1493±456 g (780-2320 g), and the mean gestational period was 30.0±2.5 (25-36) weeks. Respiratory distress syndrome was evaluated as severe, intermediate, and mild in 5 (10.2%), 12 (24.5%), and 32 (65.3%) cases, respectively. At least one dose of surfactant was given in 85.7% of the newborns. Bronchopulmonary dysplasia (36.7%), retinopathy of prematurity (16.3%), periventricular leukomalacia (10.2%), and stage III-IV intracranial hemorrhage (6.1%) were the most common reasons of morbidity. Indomethacin or ibuprofen therapy was given in seven patients (14.3%) because of patent ductus arteriosus. The overall mortality rate was 6.1%. Although the mortality rate due to respiratory distress syndrome is not high in our unit, late neonatal problems associated with respiratory distress syndrome such as bronchopulmonary dysplasia are relatively frequent. It is assumed, therefore, that prevention of prematurity by means of sufficient and systematic perinatal follow up, and application of less aggressive mechanic ventilation and treatment procedures will decrease the morbidity associated with respiratory distress syndrome.
Özet
Bu çalışmada yenidoğan yoğun bakım ünitemizde Ocak 2003 ile Aralık 2004 tarihleri arasında respiratuvar distres sendromu tanısıyla takip ve tedavi edilen düşük doğum ağırlıklı yenidoğanların demografik özellikler, uygulanan tedaviler ile karşılaştıkları erken ve geç neonatal sorunlar açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Olgular retrospektif olarak incelenerek, demografik özellikleri, uygulanan tedaviler (mekanik ventilasyon, surfaktan), sepsis, nekrotizan enterokolit, pnömotoraks, ventilatöre bağlı pnömoni, intrakraniyal kanama, patent duktus arteriyozus gibi erken ve kronik akciğer hastalığı, periventriküler lökomalazi, prematüre retinopatisi gibi geç neonatal sorunlar ile mortalite nedenleri kaydedildi. Çalışmaya dahil edilen 49 olgunun 35'i (%71.4) erkek, 14'ü (%28.6) kız idi. Doğum şekli, 35'inde (%71.4) sezaryen, 14'ünde (%28.6) vajinal yol olarak saptandı. Ortalama doğum ağırlığı 1493±456 gr (780- 2320 gr), ortalama gebelik haftası 30.0±2.5 hafta (25-36 hafta) olarak bulundu. Respiratuvar distres sendromu şiddeti 5 olguda (%10.2) ağır, 12 olguda (%24.5) orta, 32 olguda (%65.3) hafif olarak değerlendirildi. Respiratuvar distres sendromlu bebeklerin %85.7'sine en az bir kez surfaktan tedavisi uygulandı. Bronkopulmoner displazi (% 36.7), prematüre retinopatisi (%16.3), periventriküler lökomalazi (%10.2) ve evre III-IV intrakraniyal kanama (%6.1) en sık karşılaşılan morbidite nedenleri idi. Yedi olguda (%14.3) patent duktus arteriyozus nedeniyle indometazin veya ibuprofen tedavisi uygulandı. Mortalite oranı %6.1 olarak saptandı. Bu sonuçlara göre ünitemizde respiratuvar distres sendromlu prematüre bebeklerde mortalite oranı yüksek olmasa da, özellikle bronkopulmoner displazi gibi respiratuvar distres sendromuna bağlı geç neonatal sorunlar oldukça sıktır. Bu nedenle yeterli ve düzenli perinatal izlem ile prematüreliğin önlenmesi ve doğum sonrası daha az travmatik mekanik ventilasyon ve tedavi uygulamalarının tercih edilmesinin respiratuvar distres sendromuna bağlı morbiditeyi azaltacağı düþünülmektedir.