Kolşisin tedavisi alan romatoloji hastalarında yazılı bilgilendirmeye karşı yazılı ve sözel bilgilendirmenin etkinliğinin karşılaştırılması

Comparison of the efficacy of written information vs. verbal plus written information in rheumatic patients who receive colchicine treatment

FATMA İLKNUR ÇINAR,NURAN TOSUN,Nalan AKBAYRAK,İSMAİL ŞİMŞEK,MUHAMMET ÇINAR,Hakan ERDEM,Salih PAY,Selim KILIÇ,Sedat YILMAZ,Sevim ÇETİNKAYA,Ayhan DİNÇ

Abstract

This study was planned to compare the efficacy of written information vs verbal plus written information in patients with rheumatic diseases who receive colchicine treatment. Initially, a readable and comprehensible “drug information booklet” was developed for the patients. After that, a “drug knowledge questionnaire” was structured for testing to assess the level of patients’ knowledge. The questionnaire was responded by the patients (Pretest). Seventy one patients were categorized into two groups; Group A (n=35) consisted of patients given only the written booklet, whereas patients given verbal information along with the written booklet included in Group B (n=36). To assess the level of knowledge at 8-12-week after, the same questionnaire was asked again (Posttest). As expected, compared to baseline, there was a significant increase in the knowledge levels of the patients following both form of education (p<0.001); however knowledge levels did not show significant differences between the groups (p=0.426). This study showed that patient education is successful in increasing the knowledge levels of patients, irrespective of methods being used for informing. So, a written drug information booklet alone seems to be a useful tool to increase awareness of patients about a certain medication.

Özet

Bu çalışma, kolşisin tedavisi alan romatoloji hastalarında yazılı ve sözel bilgilendirme ile yalnız yazılı bilgilendirmenin etkinliğinin değerlendirilmesi amacıyla planlanmış ve uygulanmıştır. Öncelikle hastalar tarafından okunabilir ve anlaşılabilir “İlaç bilgilendirme broşürü”, sonra “Hasta bilgi düzeyini değerlendirme anketi” oluşturulmuş ve hastalara uygulanmıştır (Pretest)”. Daha sonra hastalar grup A (n=35) ve grup B (n=36) olarak iki gruba ayrılmış, A grubuna sadece “İlaç bilgilendirme broşürü” verilmiş, B grubuna ise sözel bilgilendirme ile birlikte “İlaç bilgilendirme broşürü” verilmiştir. Eğitimlerden 8-12 hafta sonra “Hasta bilgi düzeyini değerlendirme anketi (Posttest)” tekrar uygulanmıştır. Çalışma sonuçlarına göre; hastaların bilgi seviyelerinde anlamlı artış görülmüş (p<0.001), ancak gruplar arasında bilgi seviyeleri bakımından anlamlı fark oluşmamıştır (p=0.426). Yazılı ve sözel bilgilendirmenin bir arada kullanıldığı eğitim şeklinin hastaların bilgi seviyelerini arttırmada daha başarılı olduğu beklenmekle birlikte sonuçlarımız iyi hazırlanmış bir yazılı broşürün de yalnız başına faydalı olabileceğini göstermektedir.