Assessment of pulmonary rehabilitation outcome with pulmonary function tests in spinal cord injury patients

Medulla spinalis yaralanmalı hastalarda pulmoner rehabilitasyon sonuçlarının solunum fonksiyon testleri ile değerlendirilmesi

Abstract

Pulmonary complications may occur in spinal cord injuries related lesion levels. Our aim was to assess changes in pulmonary volumes and capacities, using pulmonary function tests (PFT) in response to pulmonary rehabilitation. Methods: Three females and 17 males (mean age 26.9 yrs) were included in the study. Patients were assessed with ASIA scale and classified as servical (C4-C8) and thoracal (T1-T7). Respiratory function tests were performed with the SensorMedics 2400 water spirometry before and after pulmonary rehabilitation. Diaphragmatic respiratory and air-shifting technique, voluntary isocapnic hiperpnea and upper extremity and shoulder exercises were applied to the patients in 6 weeks period, 3 times a week, for 1 hour. Results: Sixteen patients had restrictive, whereas only 4 had combined (restrictive+obstructive) ventilation disorder. Pulmonary complication, majority was pneumonia, developed in 15% of the cases. No statistically significant difference was found between PFT values and premorbid life styles, rehabilitation stages and smoking. However, the increase in the thoracal expansion volumes was found statistically significant. A significant increase was also determined at the end of the rehabilitation programs in both groups.

Özet

Medulla spinalis yaralanmalı (MSY) hastalarda lezyon düzeyi ile ilişkili olarak çeşitli pulmoner komplikasyonlar meydana gelmektedir. Amacımız pulmoner rehabilitasyon ile akciğer volüm ve kapasitesinde ortaya çıkan değişikliği solunum fonksiyon testleri (SFT) ile değerlendirmekti. Yöntem: Çalışmaya yaş ortalaması 26.9 yıl olan 3'ü kadın, 17'si erkek, 20 MSY hasta alındı. Hastalar ASIA skalası ile değerlendirildi. Servikal (C4-C8) ve torakal (T1-T7) olarak gruplandırıldı. Pulmoner rehabilitasyon öncesi ve sonrası SensorMedics 2400 sulu spirometri aletiyle SFT ölçüldü. Hastalara 6 hafta, haftada 3 gün bir saat süreyle pursed lips breathing, diyafragmatik solunum, air-shifting teknik, istemli isokapnik hiperpne ve gittikçe arttırılan ağırlıklarla üst ekstremite ve omuz kuşağı egzersizleri yaptırıldı. Bulgular: Hastaların 16'sında restriktif, 4'ünde kombine (restriktif+obstrüktif) ventilasyon bozukluğu vardı. En fazla pnömoni olmak üzere, % 15 oranında pulmoner komplikasyon gelişti. Premorbid y aşam biçimi, rehabilitasyon aşaması ve sigara kullanımıyla SFT değerleri arasındaki fark anlamsızken, göğüs ekspansiyon ölçümlerindeki artış anlamlıydı. Her iki grupta rehabilitasyon programı sonunda SFT değerlerinde anlamlı artış saptandı. Sonuç: Bu çalışma, MSY hastalara rehabilitasyon programı içinde pulmoner rehabilitasyona erken dönemden itibaren gereken önemin verilmesi gerektiğini göstermektedir.

Keywords: Rehabilitasyon,Solunum egzersizleri,Omurilik yaralanmaları,Solunum fonksiyon testleri