The Assessment of Electrocardiography And Echocardiography in Vasovagal Syncope

Vazovagal Senkoplu Hastaların Elektrokardiyografi Ve Ekokardiyografilerinin Değerlendirilmesi

Abstract

Objective: Syncope is a common clinical problem in the general population. Vasovagal syncope (a type of neural –reflex syncope) is the most common form of syncope. The aim of this was to evaluate the electrocardiography and echocardiographic parameters in patients with vasovagal syncope Material and method: Atotal of 60 consequently patients with vasovagal syncopeand 30 randomly age/sex matched subjects with no cardiovascular or systemic disease were recruited in this study. Afterall study population underwent a detailed history and physical examination, the electrocardiography (ECG) and echocardiographic evaluation performed. Results: Vasovagal syncope group and control group were similar in terms ofthe age, sex, basic ECG and echocardiographic parameters (all p values >0.05).However, heart rate on ECG was significantly higher, while E/Em ratio was significantly lower in vasovagal syncope group (85±8,7vs77±6,9, p=0,033 ve 8,6±1,2 vs 9,2±1,1 p=0,020, respectively). Conclusion: In addition to reveal the possible underlying cardiac pathologyin syncope patients, the assessment of ECG and echocardiography can provide a usefulcontributionregardingleft ventricular filling pressure in patients with vasovagal syncope

Özet

Amaç: Senkop genel popülasyonda oldukça sıkça görülür ve en sık görülen tipi, nöral (reflex) aracılı senkop olarak, tanımlanan vazovagal senkop türüdür. Bu çalışmada vazovagal senkop tanısı alan hastaların ekokardiyografi ve elektrokardiyografilerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır Materyal ve metod: Kardiyoloji polkliniğinde vazovagal senkop tanısı konan 60 hasta ve kardiyak değerlendirme sonucu herhangi bir patoloji saptanmayan, benzer demografik özelliklere sahip ardışık 30 sağlıklı birey, kontrol grubu olarak çalışmaya dâhil edildi. Hastaların ayrıntılı anamnez, öykü ve fizik muayene sonrası elektrokardiyografik (EKG) ve ekokardiyografi değerlendirmeleri yapıldı Sonuçlar: Vazovagal senkoplu hasta grubu ve kontrol grubu arasında yaş, cinsiyet, temel EKG ve ekokardiyografik bulgular açısından anlamlı farklılık izlenmedi (tüm p değerleri >0,05). Bununa beraber senkoplu hasta grubunda, EKG'de kalp hızı anlamlı olarak daha yüksek iken, E/Em oranı ise anlamlı olarak daha düşük saptandı (sırasıyla, 85±8,7 vs 77±6,9, p=0,033 ve 8,6±1,2 vs 9,2±1,1 p=0,020). Tartışma: Senkoplu hastaların EKG ve ekokardiyografik değerlendirmeleri kardiyak patolojilerin tanınmasının yanında, vazovagalsenkoplu hastalarda sol ventikül doluş basınçlarının değerlendirilmesinde ek ilgiler sağlayabilir