Wet-Milling Qualities of Dent Corn (Zea mays indentata L.) Hybrids Grown as Main

Adana ve Sakarya’da Birinci Ürün Olarak Yetiştirilen At Dişi Mısır (Zea mays indentata L.) Hibritlerinin Yaş-Öğütme Kaliteleri

Abstract

Although dent corn (Zea mays indentata L.) production has steadily increased in Turkey, limited research has been conducted on suitability of corn hybrids for starch production, i.e., wet-milling quality. This research was therefore conducted to determine physical properties (thousand-kernel weight, hectoliter weight, hardness and density), chemical compositions (protein, fat, ash and starch contents) and wet-milling quality parameters (steep-water solids, germ, gluten, total fiber, starch yields, etc.) of dent corn hybrids grown as the main crop in Adana and Sakarya. Corn hybrids grown in Adana revealed significant differences in their physical, chemical and wet-milling properties. The hybrids Helen, P 31 P 41, P 31 G 98, P 31 N 27 and P 32 W 86 were found to have superior wet-milling qualities. The hybrids grown in Sakarya also exhibited significant differences in certain physical and chemical parameters, yet they did not differ significantly in starch yield, recovery and purity, inferring their similar wet-milling qualities. Additionally, positive correlations of hectoliter weight with hardness, density and protein content, negative correlations of protein content with starch content, yield and recovery, positive correlation of starch content with starch yield were of noteworthy

Özet

Türkiye'de at dişi mısır (Zea mays indentata L.) üretiminin sürekli artışına rağmen, mısır hibritlerinin nişasta sanayine uygunluğu (yaş-öğütme kalitesi) hakkındaki araştırmalar sınırlıdır. Bu araştırma, Adana ve Sakarya'da birinci ürün olarak yetiştirilen mısır hibritlerinin fiziksel özellikleri (bin tane ağırlığı, hektolitre ağırlığı, sertlik ve yoğunluk), kimyasal bileşimleri (protein, yağ, kül ve nişasta) ve yaş öğütme parametrelerini (ıslatma suyuna geçen kuru madde, embriyo, gluten, toplam lif, nişasta verimleri vb.) belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Adana'da yetiştirilen mısır hibritleri fiziksel, kimyasal ve yaş öğütme özellikleri bakımından önemli farklılıklar göstermiştir. Helen, P 31 P 41, P 31 G 98, P 31, N 27 ve P 32 W 86 hibritleri, üstün yaş öğütme özelliklerine sahip bulunmuştur. Sakarya'da yetiştirilen mısır hibritleri de bazı fiziksel ve kimyasal özellikler bakımından farklılık göstermiştir; ancak nişasta verimi, randımanı ve saflığı bakımından farksız bulunmuştur. Bu durum yaş öğütme özelliklerinin benzer olduğunu göstermektedir. Ayrıca, hektolitre ağırlığı ile sertlik, yoğunluk ve protein içeriği arasındaki pozitif korelasyonlar, protein içeriği ile nişasta içeriği, verimi ve randımanı arasındaki negatif korelasyonlar, nişasta içeriği ile nişasta verimi arasındaki pozitif korelasyon önem arz etmektedir