Bone mineral density in male patients with idiopathic recurrent urolithiasis

İdiopatik tekrarlayan üriner sistem taşlı erkeklerde kemik mineral yoğunluğu

Abstract

In this study, we aimed to determine bone mineral density (BMD) in male patients with a history of Idiopathic recurrent urolithiasis under 60 years old. Twenty seven male patients having normal blood and urine biochemical parameters were included in the study. The mean age of patients was 49.7 (34-60). Dual-energy x-ray absorptiometry was performed on lumber spine (L1-L4) and proximal femur (femoral neck, Ward's triangle) using total BMD and Z score. Results were compared with those obtained in 14 healthy, age-matched male controls without stone history. Lumber BMD, expressed as gr/cm2, were found to be lower in study group when compared to controls (0.91 $pm$ 0.08 versus 1.13 $pm$ 0.10 respectively, P< 0.01). The same significant decrease was seen in patient group when Z score of lumbar vertebra was taken into account (P< 0.01). We concluded that patients' vertebral bone loss and risk of osteopenia should be kept in mind in the management of idiopathic recurrent urolithiasis. We suggest that future prospective studies should be designed to probe the effect of specific Interventions with calcium, both dietary and supplemental, on urinary parameters and BMD.

Özet

Çalışmamızda 60 yaş altı idiyopatik tekrarlayan üriner sistem taş hastalığı öyküsü olan erkek hastalardaki kemik mineral yoğunluğunu (KMY) değerlendirmeyi amaçladık. Normal kan ve idrar biyokimyası değerleri olan 27 erkek hasta çalışmaya alındı. Hastaların yaş ortalamaları 49.7 (34-60) idi. Dual-enerji X-Ray absorpsiyometri yöntemi ile tomber vertebralarda (Lı-L4) ve femur proksimali (femur boynu ve Ward's üçgeni) KMY ve Z skoru ölçümleri yapıldı. Sonuçlar taş : öyküsü vermeyen aynı yaş grubundaki sağlıklı 14 erkek ile karşılaştırıldı. Çalışma grubumuzun g/cm2 olarak ifade edilen tomber KMY değeri (0.91 ± 0.08) kontrol grubuna göre (1.13 ±0.10) anlamlı olarak düşük bulundu (P< 0.01). Lomber vertebra Z skoru sonuçları karşılaştırıldığında da hasta grubunda anlamlı azalma olduğu saptandı (P< 0.01). Sonuç olarak idiyopatik rekürren üriner taş hastalığının tedavisinde, olguların vertebral kemik kaybı ve osteopeni riski taşıyabileceğinin göz önünde tutulması gerektiği sonucuna vardık. İleride hem diyetle hem de destek tedavisi olarak kalsiyum He planlanacak öngörüsel çalışmaların idrar parametreleri ve KMY üzerine dayandırılmasını öneriyoruz.