ECONOMIC POLITICAL ANALYSIS OF THE COUNTERREVOLUTION PROCESS IN EGYPT (2013-2019)

Abstract

The mass people movements that began on 25 January 2011 in a short period of time spread to all cities of Egypt. The mass actions that started this year have prepared the end of the Mubarak regime in power. For the first time in the history of democratic elections, this situation has brought the Muslim Brotherhood to power, while regional and global powers have taken a stand against the popular revolution in Egypt. This counter-action has resulted in a military coup following an economic, political and social crisis. The coup, which took place on July 3, 2013, pushed many sections of the Muslim Brotherhood, the April 6 Movement and the Revolutionary Socialists out of the political government. The Sisi administration, which came to power after the coup, tried to work in harmony with the western block of Egypt's understanding of both economic and political management. The fact that this process continues in the present day shows that the foundations that the management of Egypt is based on in terms of legitimacy are firstly regional and then global.

Özet

25 Ocak 2011 tarihinde başlayan kitlesel halk hareketleri kısa bir süre içinde Mısır’ın tüm şehirlerine yayılmıştır. Başlayan kitlesel eylemler 30 yıldır iktidarda kalan Mübarek rejiminin sonunu hazırlamıştır. Tarihinde ilk defa demokratik seçimlerin yapılmasına imkân veren bu durum Müslüman Kardeşleri iktidara taşırken bölgesel ve küresel güçler Mısır’daki halk devrimine karşı tavır almıştır. Alınan bu karşı tavır ekonomik, siyasi ve toplumsal olarak bir bunalım sürecinin ardından askeri darbe ile sonuçlanmıştır. 3 Temmuz 2013 tarihinde gerçekleşen darbe Müslüman Kardeşler, 6 Nisan Hareketi ve Devrimci Sosyalistler gibi birçok kesimi siyasi yönetim mekanizmasının dışına itmiştir. Darbe sonrası iktidara gelen Sisi yönetimi ise Mısır’ın hem ekonomik hem de siyasi yönetim anlayışını batı bloğuyla uyum içinde yürütmeye çalışmıştır. Bu sürecin günümüzde devam ediyor olması Mısır’daki yönetimin meşruiyet açısından dayandığı temellerin önce bölgesel daha sonra ise küresel olduğunu göstermektedir.