LAICISM AS AN INSTITUTIONAL MODEL OF SECULARISM

Abstract

The substitution of the concepts of secularism and laicism creates an intricate confusion of meaning in the literature. Therefore, it is necessary to examine laicisim by pointing to the etymological nuance and the difference in practice between secularization, which is claimed to be in parallel with the modernization process, and laicism one of its institutional dimensions.In this study, firstly, the concepts of secularism and laicism are considered as the separation of religiosity and temporality, but also it is emphasized that the concepts are dynamic and they develops depending on time, place and historical conditions. However, it is also pointed out that the multidimensional meanings of the concepts change according to societal law, sociology and political conjuncture. Purpose of the study is to point out that the laicism, which one of the institutional dimensions of secularism, can be examined by the criterion to which institutions are autonomous from religion and from each other and by criterion of differentiation and also to indicate common values and political tendencies especially in Islamic societies that have adopted this model.

Özet

Sekülarizm ve laiklik kavramlarının birbiri yerine kullanılması literatürde girift bir anlam kargaşası yaratmaktadır. Dolayısıyla modernleşme süreciyle paralel geliştiği ileri sürülen sekülerleşme ve onun kurumsal boyutlarından biri olan laiklikarasındaki etimolojik nüansa ve pratikteki farkaişaret ederek laikliği incelemek gerekmektedir.Bu çalışmada öncelikle, sekülarizm ve laiklik kavramlarının dinselliğin ve dünyeviliğin ayrışması olarak anlaşılması kabul edilmekle birlikte, kavramların dinamik olduğu; zamana, mekana ve tarihsel koşullara bağlı olarak geliştiği vurgulanmaktadır. Bununla birlikte kavramların çok boyutlu anlamlarının toplumların hukuku, sosyolojisi ve siyasi konjonktürüne göre değiştiğine de işaret edilmektedir. Çalışmanın amacı; sekülarizmin kurumsal boyutlarından biri olan laikliğin, kurumların dinden ve birbirlerinden ne ölçüde özerkleştiği ve farklılaştığı ölçütü ile incelenebileceğine, ayrıca bu modeli benimsemiş özellikle İslam toplumlarındaki ortak değer ve siyasi eğilimlere işaret etmektir.Buradan hareketle, geliştirilen ampirik ölçütlerle birlikte, her toplumun kendine has sosyal ve kurumsal sekülerleşmeyi inşa ettiğini kabul etmekteyiz.