Farklı Fluoridli Diş Macunlarının İn Vitro Mine Remineralizasyonu Üzerine Etkileri

Effects of Different Fluoride-containing Toothpastes on In Vitro Enamel Remineralization

Abstract

Amaç: Fluoridli diş macunu, günlük fluorid uygulaması olarak kullanıldığında, en etkili diş çürüğü oluşumunu azaltan ürünlerden biridir. Bu çalışmada yeni bir fluoridli diş macununun diş minesinin yüzeysel mikrosertliği (YMS) üzerindeki etkisinin in vitro pH döngüsü şartları altında değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntemler: Otuz beş sağlam insan diş minesi, rastgele A-E olarak adlandırılan 5 grupta 7 ayrı örnek içermektedir. Grup A fluordan yoksun, grup B 1000 ppm NaF, grup C KNO 3 (%5) ve 1450 ppm NaF, grup D 1450 ppm sodyum monofluorofosfat ve grup E 1450 ppm NaF içermek üzere hazırlanmıştır. Örneklerde çürük benzeri lezyonlar oluşturduktan sonra her grupta günlük demineralizasyon ve remineralizasyon döngüsü 7 gün boyunca devam ettirilmiştir. Bu döngü esnasında her gruptaki örneklere seçilmiş değişik diş macunu uygulanmıştır. Diş minesinden mineral kaybı, örnek mine bloklarının yüzeyinin mikrosertliği ölçülmüş ve çürük benzeri yapay lezyon derinliği ve yüzeyi polarize ışık mikroskobu (PIM) ile analiz edilmiştir. YMS geri kazanımı (%YMSGK) iki-yönlü ANOVA ile değerlendirilmiştir. Bulgular: En yüksek %YMSGK 1450 ppm NaF içeren grup C örneklerinde görülmüştür. NaF içeren diş macunları uygulanması sonucunda mikrosertlik artışı kontrol grubu ile karşılaştırıldığında istatistiksel açıdan anlamlı bulunmuştur (p 0,05). Sonuçlar benzer kaynaklı ve konsantrasyonlu fluorid içeren diş macunlarının değişik derecede remineralizasyona neden olduğunu göstermiştir. Sonuç: Sonuç olarak yeni tip NaF içerikli diş macunlarının diş minesinde oluşturulan yapay çürük lezyonlarında remineralizasyonu sağladığı net olarak görülebilmektedir.

Özet

Objective: Fluoride toothpaste is one of the most effective cariostatic product when used as a daily fluoride application. The purpose of this in vitro study was to evaluate the effect of a new fluoride-containing toothpaste on enamel surface microhardness (SMH) under a pH- cycling regimen. Methods: Thirty-five sound human enamel samples were randomly divided into five groups (A-E) each containing seven samples as A (fluoride-free control group), B (1000 ppm NaF), C [KNO 3 (5%), 1450 ppm NaF], D (1450 ppm sodium monofluorophosphate), and E (1450 ppm NaF). After inducing caries-like lesions, each group was maintained daily for de- and remineralization cycle for seven days. During this cycle, samples were treated by the selected toothpaste for each group. Enamel mineral loss was assessed by SMH and lesion depth was analyzed by polarized light microscopy (PLM). Surface enamel microhardness was determined on the enamel blocks. SMH recovery (%SMHR) among treatments was analyzed by a two-way ANOVA. Results: The highest values of %SMHR were observed for the 1450 ppm NaF (group C). NaF toothpastes significantly increased the microhardness of the lesions (p 0.05). The results suggest that all toothpastes with similar sources/concentrations of fluoride, provide different levels of remineralization. Conclusion: It can be concluded that new NaF compounds in toothpaste result in a clearly marked remineralization of caries-like enamel lesions.