The Relationships of Sawda And Aisha, the Wifes of the Prophet Muhammad

Hz. Sevde ve Hz. Âişe Özelinde Hz. Peygamber'in Eşlerinin Birbirleriyle Olan İlişkileri

Abstract

Although the wives of the Prophet, who witnessed every aspect of the Messenger of Allah and played the most important role in the spread of the Sunnah, and were pure wives for our Prophet and mothers of believers for us, they also have a human life. The wives of the Prophet, many of whom were from the noble and wealthy families of Arabia, were naturally the wives of different natures, although they were of different ages. They had a wife who received revelation directly from God, and their desire to share and be unique from time to time became the preference among them, and this situation was reflected in the relationships concretely. The wives of the Prophet were not isolated from their humanity in this house where the prophethood and humanity were united, and they experienced some events brought by the nature of being a woman. In this context, Aisha made the greatest effort to attain the love of the Prophet and this situation was reflected in the 2210 hadiths she narrated. Even though the events that can happen between each lady have happened between the mothers of the believers from time to time, this situation has never exceeded the limits of Allah and the path of recovery was made as soon as possible and repented. After the death of the Prophet, the relationship between ummahâtü’l-mu’minîn turned into a relationship of brotherhood and there was no thought that “nothing left to share”. As reflected in the narrations, most of them wanted halal from each other near their death and remembered each other with goodness. In this context, according to the rumors in our article, we will discuss the relations between Sawda and Aisha.

Özet

Rasûlullah’ın her hâline muttalî olan ve sünnetin neşrinde en büyük rolü üstlenen Peygamber hanımları her ne kadar bu rolü üstlenmiş olsalar ve Hz. Peygamber (sas) için ezvâc-ı tâhirât, bizler için ümmehâtü’l-mü’minîn olsalar da onların da bir beşer hayatı söz konusudur. Birçoğu Arabistan’ın asil ve zengin ailelerinden olan Rasûlullah’ın hanımlarının hepsi farklı yaşlarda olmakla birlikte doğal olarak değişik fıtratlara sahiptiler. Onlar doğrudan Allah’tan vahiy alan bir eşe sahip olmuş ve onu paylaşma, biricik olma istekleri zaman zaman içlerindeki en kuvvetli duygu hâline gelmiş, bu durum da somut olarak ilişkilere yansımıştır. Hz. Peygamberin eşleri, nübüvvetle beşeriyetin hemhâl olduğu bu hanede insanlıklarından soyutlanmamışlar ve özellikle kadın olma fıtratının getirdiği bazı olayları yaşayabilmişlerdir. Bu bağlamda tek bâkire eş olan Hz. Âişe, Rasûlullah’ın sevgisini elde etme yolunda en çok çaba sarf eden hanım olmuş ve bu durum rivayet ettiği 2210 hadisin içine de yansımıştır. Hanımlar arasında vukû bulabilecek olaylar zaman zaman ümmehâtü’l-mü’minîn arasında yaşanılmamış olsa da bu durumda hiçbir zaman Allah’ın sınırları aşılmamış ve en kısa sürede düzelme yoluna gidilmiş, istiğfar edilmiştir. Rasûlullah vefat ettikten sonra ise ümmehâtü’l-mü’minîn ilişkisi kardeşlik ilişkisine dönüşmüş ve ‘paylaşılacak bir şey kalmadı’ düşüncesinde olunmamıştır. Rivayetlere yansıyan kadarıyla çoğu vefatına yakın birbirinden helâllik istemiş ve birbirlerini hayır ile yâd etmişlerdir. Bu bağlamda makalemizde rivayetlere yansıyan kadarıyla Hz. Sevde ve Hz. Âişe’nin birbirleriyle olan ilişkilerini ele alacağız.

Keywords: İslam Tarihi, Evlilik, Hz.Peygamber, Ümmehâtü'l-Mü'minîn, Ezvâc-ı Tâhirât