Sitoredüktif cerrahi yapılan ileri evre uterin sarkomlu hastalarda adjuvan tedavi modalitelerinin sağkalım sonuçları üzerine etkisi

The effect of adjuvant treatment modalities on survival outcomes in cytoreductive surgery performed patients with advanced stage uterine sarcomas

Abstract

Aim: To analyse the effect of adjuvant treatment modalities on survival outcomes in cytoreductive surgery (CRS) performed on patients diagnosed with advanced stage uterine sarcomas. Materials and Methods: Between the years of 1/19941/2009; among (n=122) patients with uterine sarcoma that were diagnosed and treated at our center, n=26 (21%) who had advanced (FIGO stage III and IV) disease were the subject of this retrospective study. The stage of the disease, tumor histology, presence of lymphadenectomy, optimality of cytoreductive surgery, adjuvant radiotherapy (RT) and chemotherapy (CT) applications, disease-free survival (DFS) and overall survival (OVS) rates were the main outcome measures. Data were presentedperforming descriptive analyses, Kaplan-Meier and the log-rank test. Results: Histologically, cases consist of 9 (34.6%) leiomyosarcoma;3 (11.4%) endometrial stromal sarcoma and 14 (54%) carsinosarcoma. Systematic lymphadenectomy was performed in the forms only bilateral pelvic (n = 9); bilateral pelvic + para-aortic (n=17). Optimal cytoreduction was achieved in 23 (88%) of 26 patients. Only CT (n = 10) and CT + RT (n=16) were applied as adjuvant treatments. The mean survival of patient groups on which (CRS+ adjuvant CT)(CRS+adjuvant CT+RT) were performed was determined as [12.642.3] months (p< 0.05) in termsDFS and, [21.852.8] months (p<0.01) in terms of OVS, respectively. Conclusion: Due to the low quantity of patients, different tumor types and different CT regimens, data of the treatment modalities from this particular patient setting are inconclusive, especially in terms of effectivenessadjuvant CT alone following CRS. But there is evidence for the combination of adjuvant CT and RT following CRS provides significantly higher DFS and OVS rates. Sonuç: Hasta sayısının azlığı, farklı tümör tipleri ve KT rejimleri nedeniyle bu özel hasta grubundan gelen tedavi verileri, özellikle SRCyi takiben sadece adjuvan KTnin etkinliği açısından bir sonuca ulaşmamıştır. Fakat SRCyi takiben adjuvan KT+RT kombinasyonunun anlamlı derecede yüksek hastalıksız ve genel sağkalım oranları sağladığına dair kanıt bulunmaktadır.

Özet

Amaç: Sitoredüktif cerrahi (SRC) yapılan ileri evre uterin sarkomlu hastalarda adjuvan tedavi modalitelerinin sağkalım sonuçları üzerine etkisini analiz etmektir. Gereç ve Yöntem:1/1994-1/2009 yılları arasında; merkezimizde teşhis ve tedavi edilen (n=122) uterin sarkom tanılı hastadan, n=26 (%21)i ileri (FIGO evre III ve IV) hastalığa sahipti ve bu retrospektif çalışmanın olgularıydı. Hastalığın evresi, tümör histolojisi, lenfadenektomi varlığı, sitoredüktif cerrahinin optimalitesi, adjuvan kemoterapi (KT) ve radyoterapi (RT) uygulamaları, hastalıksız ve genel sağkalım oranları ana ölçüm parametreleriydi. Veriler tanımlayıcı analizler, Kaplan-Meier and log-rank test yapılarak sunuldu. Bulgular: Histolojik olarak vakalar; 9 (%34.6) leiomyosarkom, 3 (%11.4) endometriyal stromal sarkomdan ve(%54) karsinosarkomdan oluşmaktaydı. Sistematik lenfadenektomi, sadece bilateral pelvik (n=9); bilateral pelvikparaaortik (n=17) hastaya uygulandı. Optimal sitoredüksiyon, (23/26) %88 hastada elde edildi. Adjuvan tedavi olarak sadece KT (n=10) ve RT+KT (n=16) hastaya uygulandı. (SRC+adjuvan KT)-(SRC+adjuvan KT+RT) uygulanan hasta gruplarının ortalama sağkalım süreleri sırasıyla; hastalıksız sağkalım açısından [12.642.3] ay (p<0.05) ve ortalama sağkalım açısından [21.852.8] ay (p<0.01) olarak saptandı.