Leviathan'da Bedensel Değerlendirmeler ve Kendini Koruma Hakkı

Abstract

Bu makale, kendini koruma hakkını, kendini savunma hakkından ayırarak Hobbes'un Leviathan eseri üzerinden devam eden klasik egemenliğin limitleri tartışmasına yeni bir bakış sunmaktır. Makale, öznelerin kendini koruma hakkının sadece dışarıdan gelen saldırılara karşı değil, öznelerin kendi bedensel kırılganlıklarına(çürüyebilirlik, yaralanabilirlik, duygusal kırılganlık) karşı da geçerli olarak okunması gerektiğini savunur. Nitekim Leviathan'ın en önemli görevi, barış ve güvenliği sağlamak kadar, öznelerin bu bağlamda kendilerini korumaları için gerekli altyapı, hizmet ve metaları temin etmektir. Leviathan'ın bu hizmet, altyapı ve metaları nasıl temin ettiği (kapsamlı bir sosyal devlet aracılığı ile mi yoksa rekabetçi serbest piyasa rejimi ile mi) net olmamakla beraber, bunların temin edilmemesi, Leviathan'ın varlık nedenine karşı olduğu için, toplumsal sözleşmeyi geçersiz kılacaktır.

Özet

Diverging from the readings that correlate it with right to self-defense, the paper offers a new look at the Hobbesian right to self-preservation and its conceptualization as a limit to the Leviathan’s sovereignty. The paper argues that the subject’s rightto self-preservation should be read not solely in the context of external attacks, but also against subjects’ own corporeal vulnerabilities (perishability, woundability and emotional vulnerability). The primary task of the Leviathan is thus to provide thenecessary commodities, services, and infrastructures for the subjects’ self-preservation as much as to ensure their peace and security. While how the Leviathan is to provision these resources and how the subjects will preserve themselves remain open (a comprehensive welfare regime or a competitive, free market regime, etc.), failure to do so is contrary to the Leviathan’s reason of existence and as such, voids the contract.