Üst Ekstremite Kas Kuvvetinin Artırılmasında Proprioseptif Nöromusküler Fasilitasyon Tekniklerinin İki Farklı Şekilde Uygulanmasının Karşılaştırılması

Comparison of Two Different Applications of Proprioceptive Neuromuscular Facilitation Techniques to Increase UpperExtremity Muscle Strength

Abstract

Amaç: Çalışmanın amacı bilateral simetrik proprioseptif nöromüsküler fasilitasyon (PNF) paternlerinin üst ekstremite kas kuvvetinin artırılmasında fizyoterapist tarafından uygulanan programlara karşı elastik dirençli bant (EDB) ile uygulanan kombinasyonunun karşılaştırılmasıdır. Yöntemler: Katılımcılar randomize olarak iki gruba ayrıldı (PNF, elastik dirençli bant). Kuvvetlendirme egzersizleri her iki gruptaki katılımcılara 6 hafta boyunca haftada 3 gün uygulandı. Bütün katılımcılar egzersiz programının öncesinde ve sonrasında değerlendirildi. Üst ekstremite çevre ölçümleri ve kavrama kuvvetleri değerlendirildi. Kol ve omuz kuşağının enduransı değerlendirmek için push-up ve dip-strength testleri uygulandı. Bulgular: Çalışmaya yaşları 20 ile 25 arasında değişen (PNF grubu: ± standart sapma (SS) =21,80±1,05 yıl; EDB grubu: ± SS =21,40±1,66 yıl] 40 birey dahil edildi. Egzersiz öncesi ve sonrası karşılaştırmalarda, her iki grupta da iki üst ekstremitesinin kol ve önkol çevre ölçümlerinde egzersiz sonrasında istatistiksel olarak bir artışın olduğunu gösterdi (p 0,05). Sonuç: Bu çalışma üst ekstremiteye yönelik kuvvetlendirme ve endurans eğitiminde PNF paternlerinin iki farklı şekilde (elastik dirençli bant ile ve fizyoterapist tarafından manuel olarak) kullanılabileceğini ve birbirlerine üstünlüğü olmadığı gösterdi.

Özet

Objective: The aim of this study to investigate the efficacy of bilateral symmetrical proprioceptive neuromuscular facilitation (PNF) patterns in increasing the muscle strength in the upper extremity by comparing their combination with elastic resistance band (ERB) use versus physiotherapist-administered programs. Methods: Participants were randomly divided into two groups (PNF, elastic resistance band). The strength increasing exercise program was administered to the participants of both groups 3 days a week for 6 weeks. All participants were evaluated before and after exercise program. The circumferences of the upper extremities and hand grip strengths were evaluated. The push-up and dip-strength tests were performed to evaluate the endurance of the arm and the shoulder girdle. Results: A total of 40 individuals in the age range from 20 to 25 years [(PNF group: ± standard deviation (SD) =21.80±1.05 years; ERB group: ± SD =21.40±1.66 years] were included in this study. The comparison of before and after the exercise revealed that there was a statistically significant increase in the arm and forearm circumferences of both extremities in the both groups after the training (p 0.05). Conclusion: This study demonstrated that PNF patterns can be used in these two different modes of administration (with ERB and manually by the physiotherapist) to increase the muscle strength and improve endurance in the upper extremity and that none of them was superior to the other.