Educational needs assessment of stigmatization towards mental illness in medical education: qualitative and quantitative approach

Tıp eğitiminde ruhsal bozukluklara karşı damgalama eğitimi gereksiniminin değerlendirilmesi: Nitel ve nicel yaklaşım

Abstract

Objective: This study aims to determine attitudes of medical students towards mental illness, the effective factors in their attitudes and to reveal their educational needs. Methods: This cross-sectional research consisted of qualitative and quantitative methods. The study group included 744 2nd year and 5th year students, 21 healthcare personnel and 10 faculty working in psychiatry clinic in Medical Schools at Ankara University and Akdeniz University. Sociodemographic information form, stigma scales (Characteristics Scale, Affective Reaction Scale, Social Distance Scale) for alcohol-substance abuse, schizophrenia and depression, focus group discussion and individual interview methods were used to collect data. Stigma scales were applied on medical students and healthcare personnel. Four focus group discussions were conducted with the 5th year students and semi-structured individual interviews were made with faculty. Results: It is observed that medical students have stigmatization tendency mostly to alcohol-substance abusewhich is followed by schizophrenia and depression, respectively. Characteristics Scale scores for alcohol-substance abuse and Social Distance Scale scores for schizophrenia of the 5th year students exhibit statistically less stigmatization than of the 2nd year students. According to the regression analysis, variables related to stigmatization are gender, economic status of family, presence of mental illness in family, education period and having mental illness. Qualitative data indicated that being diagnosed with mental illness, danger-uncertainty, appearance, affinity-relationship, and belief-culture are effective factors in attitudes of medical students towards mental illness; their knowledge increase with psychiatry clerkship; however, their attitudes and behaviours do not change to a great extent. Discussion: In light of the research findings, it can be recommended that a program which aims to enable students to achieve metacognitive and behavioral skills; to approach stigmatization in the context of humanism and patient-physician relationship; continues during medical education should be used in stigmatization education

Özet

Amaç: Çalışmanın amacı, tıp fakültesi öğrencilerinin ruhsal bozukluklara karşı damgalama tutumlarını ve etkileyen etkenleri belirlemek ve eğitim gereksinimlerini ortaya koymaktır. Yöntem: Kesitsel nitelikteki araştırma, nicel ve nitel araştırma yöntemlerini içermektedir. Çalışma grubunu Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi ve Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden 744 ikinci ve beşinci sınıf öğrencisi, 21 sağlık çalışanı ve 10 öğretim üyesi oluşturmuştur. Veriler, sosyodemografik bilgi formu, alkol-madde bağımlılığı, şizofreni ve depresyon için damgalama ölçekleri (Karakteristikler Ölçeği, Duygusal Tepki Ölçeği, Sosyal Mesafe Ölçeği), odak grup görüşmesi ve bireysel görüşme yöntemleri ile toplanmıştır. Damgalama ölçekleri öğrenciler ve sağlık çalışanlarına uygulanmıştır. Beşinci sınıf öğrencileri ile dört odak grup görüşmesi, öğretim üyeleri ile yarı yapılandırılmış bireysel görüşme yapılmıştır. Bulgular: Tıp Fakültesi öğrencileri en fazla alkol-madde bağımlığına karşı damgalama eğilimi gösterirken, bunu sırasıyla şizofreni ve depresyon izlemektedir. Beşinci sınıf öğrencileri sadece alkol-madde bağımlılığı ve şizofreni için Karakteristikler Ölçeği puanlarında ve depresyon için Sosyal Mesafe Ölçeği puanlarında ikinci sınıf öğrencilerine göre anlamlı olarak daha az damgalama eğilimi göstermektedir. Regresyon analizine göre damgalama ile ilişkili bulunan değişkenler, cinsiyet, ailenin ekonomik durumu, ailede ruhsal hastalık varlığı, eğitim dönemi ve kendinde ruhsal bozukluk varlığıdır. Nitel veriler, tıp öğrencilerinin ruhsal bozukluklara karşı tutumlarında ruhsal bozukluk tanısı konma, tehlikeli olma-bilinmezlik, görünüm, yakınlık-akrabalık ile inanç ve kültürün etkili olduğunu; psikiyatri stajı ile bilgilerinin arttığını, ancak tutum ve davranışlarının çok fazla değişmediğini ortaya koymuştur. Tartışma: Araştırma bulguları ışığında, damgalama eğitiminin öğrencilerde üst bilişsel ve davranışsal beceriler kazandırmayı amaçlayan; damgalamayı insancıl yaklaşım ve hasta-hekim ilişkisi bağlamında ele alan; tıp eğitimi boyunca süren bütünleşik bir programla uygulanması önerilebilir.