Femur Tibia Length Ratio and Relationship Between Gonarthrosis and Coxarthrosis

Abstract

INTRODUCTION: The aim of this study was to evaluate the long-term results of femoral and tibia length compliance and to measure the mean length of femur and tibia in our population. METHODS: Between 2013 and 2017, 411 patients with orthoroentgenogram were detected. Patients between the ages of 40-65 were included. As exclusion criteria; the presence of septic arthritis, femoral and / or tibial fracture, known rheumatologic disease, developmental dysplasia of the hip, were identified. 171 patients were included in the study. RESULTS: Of 171 patients, 104 were female and 67 were male. The mean femoral length measured was 42.89 cm +/- SD 3.95 cm. (minimum 30.6 cm - maximum 49.5 cm). The mean tibia length was measured as 36.75 cm +/- SD 2,966 cm (minimum 29.6 cm cm maximum 43.8 cm). Femur length and tibia length ratio was measured as 1,167 +/- SD 0.059 (minimum 1,004 to maximum 1,289). There was no correlation between femoral / tibial ratio and gonarthrosis stage (p = 0.6876). Significant correlation was found between femur / tibia ratio and coxarthrosis stage (p = 0.0317). DISCUSSION and CONCLUSION: In our study, no relation was found between femoral tibia ratio and knee degeneration. The hip joint was affected by this rate. However, we believe that there is a need for further studies with larger series and control groups. In addition, regional studies should be taken into consideration in the limb lengthening surgeries by considering the anthropometric differences.

Özet

GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışmamızda amaç; femur tibia uzunluk uyumunun uzun dönem sonuçlarını değerlendirmek ve toplumumuzda ortalama femur ve tibia uzunluk oranının tespiti amaçlı, bacak uzunluk grafileri ölçümü yapmaktır. YÖNTEM ve GEREÇLER: 2013-2017 yılları arasında bacak uzunluk grafisi çekilmiş 411 hasta tespit edilmiştir. Hastaların 40-65 yaş arası olanları dahil edildi. Dışlama kriteri olarak; geçirilmiş femur ve/veya tibia kırığı, bilinen romatolojik hastalık, gelişimsel kalça displazisi mevcut olması, bilinen septik artrit öyküsü mevcudiyeti olarak belirlendi. Çalışmaya 171 hasta dahil edildi. BULGULAR: 171 hastanın 104’ü kadın ve 67’si erkekti. Ölçülen ortalama femur uzunluğu 42,89 cm +/- SD 3,95 cm olarak ölçüldü. ( minimum 30,6 cm – maksimum 49,5 cm). Ortalama tibia uzunluğu 36,75 cm +/- SD 2,966 cm (minimum 29,6 cm – maksimum 43,8 cm) olarak ölçüldü. Femur uzunluğu ve tibia uzunluğu oranı 1,167 +/- SD 0,059 olarak ölçüldü (minimum 1,004 ile maksimum 1,289). Hastaların femur/tibia oranı ile gonartroz evreleri arasında istatistiki olarak anlamlı korelasyon tepit edilmedi (p=0,6876). Hastaların femur /tibia oranı ile koksartroz evreleri olarak istatistiki olarak anlamlı korelasyon bulundu (p=0,0317). TARTIŞMA ve SONUÇ: Çalışmamızda artan femur tibia oranı ile diz dejenerasyonu arasında ilişki tespit edilmemiş olmakla beraber; kalça ekleminin bu orandan etkilendiği beirlenmiştir. Ancak daha geniş serilerle ve kontrol grubu ile yapılacak çalışmalara ve biomekanik araştırmalara ihtiyaç bulunduğunu düşünmekteyiz. Ayrıca, bu çalışmalarda antropometrik olarak farklar olduğu gözetilerek, yapılacak uzatma cerrahilerinde bölgesel çalışmalar dikkate alınmalıdır.