Musical Understandings of Early Sufis

Abstract

It is not possible to find a clear judgement against music in Quran. However, there are many verses in favor of music. The number of hadiths in hadith sources for or against music is about 50. Almost all of the hadiths which are in favor of music are mentioned in the well-known source called Ku- tub-i Sitte. Most of the hadiths which are opposed to music are not considered to be authentic in terms of hadith criteria. Music, whose essential elements are sound and measure, is recognized by most sufis as a blessing that is placed in mans soul and body by God. According to most sufis of that period, music heals the soul of man. Some of the sufis objected to music for various reasons and did not approve the ones who were engaged in it. In this article, first sufis views and prac- tices about music are discussed. This period covering Hi jri III. and IV. centuries, is an era in which the first invocation gath- erings and sufi tradition were executed. Being the source of cults which emerged later on, this era is an important period of time in history of sufism.

Özet

Kuran-ı Kerimde mûsikînin aleyhinde net bir hüküm bulmamız mümkün değildir. Mûsikînin lehinde ise bazı ayetler delil olarak gösterilmektedir. Hadis kaynaklarında ise mûsikînin lehinde ve aleyhindeki hadislerin sayısı yaklaşık elli civarındadır. Musikinin lehinde olan hadislerin hemen hemen hepsi Kütüb-i Sitte adı verilen meşhur kaynaklar arasında sahih olarak zikredilmektedir. Mûsikî aleyhinde olan hadislerin birçoğu ise hadis kriterleri açısından sağlam bulunmamaktadır. En temel öğeleri ses ve ölçü olan mûsikîyi mutasavvıfların çoğu, Allah tarafından insanların ruh ve bedenlerine yerleştirilen birer nîmet olarak kabul etmektedirler. O dönem pek çok mutasavvıfa göre mûsikî, insan ruhunun gıdasıdır. Mutasavvıflardan bir kısmı ise çeşitli sebeplerle mûsikîye karşı çıkmışlar ve onunla meşgul olanları hoş karşılamamışlardır. Bu çalışma- da; İlk mutasavvıfların mûsikî hakkındaki görüş ve uygulamaları ele alınmak- tadır. H. III. ve IV. yüzyılları kapsayan bu dönem; ilk zikir meclisleri ve sûfi geleneğin yaşanmaya başlandığı bir dönemdir. Daha sonra ortaya çıkacak olan tarikatlara da kaynaklık eden bu dönem, tasavvuf tarihinde önemli bir zaman dilimidir.