COVİD-19 Pandemisi: Stres ve Psikiyatrik Bozukluklar

Abstract

İlk olarak 2019 yılı sonunda Çin’in Wuhan şehrinde bir viral pnömoni olarak başlayan ve şimdi Covid-19 olarak bilinmekte olan salgın, hızlıca dünyanın hemen her tarafına yayılarak Mart 2020?de pandemi niteliği kazanmıştır. Doğal veya insan eliyle gerçekleştirilen afetlerde başta travma sonrası stres bozukluğu, majör depresyon, anksiyete ve uyku bozuklukları olmak üzere psikiyatrik belirti ve sendromların yüksek prevalans değerlerine ulaştığı iyi bilinmektedir. Özellikle mortalite oranlarının yüksek olduğu enfeksiyon hastalığı epidemilerinde hastalar, karantinaya alınanlar ve bütün toplum çok yoğun bir ruhsal stres ve travma yaşarlar. Ebola, şiddetli akut solunumsal sendrom (SARS) veya COVİD-19 gibi yüksek düzeyde ölümcül bir hastalıkla yüzyüze gelmek durumunda psikolojik distressten kaçınabilmeyi hayal etmek çok güçtür. Pandemiler hızlı ve global bir felakete dönüşürken, ruhsal sorunların prevalans değerleri daha da yüksek düzeylere ulaşmaktadır. Ruhsal bozukluklarla mücadele sadece psikolojik iyi oluşu sağlamakla kalmaz, bu bozukluklar salgın hastalıkla savaş çabalarını da geciktirebildiği için epideminin gidişini de etkiler. Salgın sırasında çalışmanın stres ve travmasının bir sonucu olarak sağlık çalışanlarında ruh sağlığı yakınmaları artar. Çalışmalar SARS salgını sırasında sağlık çalışanlarının yaklaşık beşte birinde “belirgin ruhsal bozukluklar” görüldüğünü bildirmektedir. Ruhsal bozukluk gelişen tıp profesyonelleri daha az üretken olacaklarından bu da epidemiyle mücadelenin zayıflamasına yol açacaktır. Bu yüzden özellikle sağlık çalışanlarının desteklenmesi önem arzetmektedir. COVİD-19 salgını görece yeni bir felaket olduğundan henüz epidemiyolojik çalışma sonuçları yeterince yayımlanmış değildir. Ancak SARS ve Ebola gibi virüslerin neden olduğu ciddi düzeydeki salgınlarla ilgili sonuçlar daha önce yayımlanmıştı. Bu derlemede, ağırlıklı olarak önceki virüs epidemilerinde yapılmış çalışma sonuçları ışığında COVİD-19 sonrası beklenen psikiyatrik morbidite ile ilgili bilgiler gözden geçirilmektedir.

Özet

The epidemic, which first started as viral pneumonia in Wuhan, China at the end of 2019 and is now known as Coronavirus disease-19 (COVID-19), rapidly spread to almost every part of the world and named a pandemic in March 2020. It is well known that psychiatric symptoms and syndromes, especially posttraumatic stress disorder, major depression, anxiety, and sleep disorders reach high prevalence values in natural or man-made disasters. Especially in infectious disease epidemics where mortality rates are high, patients, those who are quarantined, and the whole society experience very intense mental stress and trauma. It is not easy to avoid psychological distress after facing highly fatal illnesses such as Ebola, severe acute respiratory syndrome (SARS), or COVID-19. When pandemics turn into a rapid and global disaster, the prevalence values of mental problems reach even higher levels. Combating mental disorders not only provides psychological well-being but also affects the course of the epidemic, as these disorders can delay efforts to fight epidemics. Mental health complaints increase in healthcare workers as a result of the stress and trauma of working during the epidemic. Studies report that during the SARS epidemic, approximately one-fifth of healthcare workers experienced 'significant mental disorders'. Medical professionals who develop mental disorders will be less productive, which will weaken the fight against the epidemic. Therefore, it is very important to support healthcare professionals. Since the COVID-19 outbreak is a relatively recent disaster, epidemiological study results have not yet been published sufficiently. However, the results of serious epidemics caused by viruses such as SARS and Ebola have previously been published. In this review, information about the psychiatric morbidity expected after COVID-19 is reviewed in the light of the results of studies conducted mainly in previous virus epidemics.