Epidemiology and infections in a pediatric burn unit: Experience of three years

Bir pediatrik yanık ünitesinde epidemiyoloji ve enfeksiyonlar: Üç yıllık deneyimimiz

Abstract

Objective: Fluid loss, pain, increased metabolic requirement, post-traumatic stress disorder and infections are the main problems observed in patients with burns. The most important cause of morbidity and mortality in hospitalized patients with burns is sepsis. In this study, our aim is to review the specific infections in a specialized pediatric burn unit during 3 years, including their categorization, diagnosis, and treatment, and to develop strategies for antimicrobial resistance control and treatment of infectious complications. Material and Methods: During the three-year study period, 175 children were evaluated retrospectively in terms of epidemiological features and infection status in our pediatric burn unit. Results: The average length of hospitalization of patients was 12.3±13.4 (1-154) days. Thirty-four infections were documented in 29 (16.6%) of 175 patients. Twenty-one of the total infections were wound infections, 8 were bloodstream infections and 5 were urinary tract infections. The most commonly isolated bacteria were Pseudomonas aeroginosa in burn wound infections, methicillin resistant Staphylococcus aureus in boodstream infections and P. aeroginosa in urinary tract infections. The mortality rate was found to be 2.28%. Coclusion: The damaged tissues in burn patients are highly susceptible to infection. Treatments of burn cases require a multidisciplinary and meticulous approach, especially in pediatric patients. In order to evaluate correct patient management, each burn unit must identify its patient population and infectious agents in order to develop strategies for selecting the appropriate antibiotic.

Özet

Amaç: Yanık hastalarında görülen ana sorunlar; sıvı kaybı, ağrı, artmış metabolik gereksinimin karşılanması, travma sonrası stres bozukluğu ve enfeksiyonlardır. Yanık nedeni ile hastaneye yatırılan hastalarda mortalite ve morbiditenin en önemli sebebi sepsistir. Bu çalışmada amacımız, üç yıllık bir sürede pediatrik yanık ünitemizdeki enfeksiyonları kategorileri, tanıları ve tedavilerini de içerecek şekilde derlemek, oluşabilecek enfeksiyon komplikasyonlarını tedavi etmek ve antimikrobiyal tedavi direncine karşı kontrol stratejileri geliştirmektir. Gereç ve Yöntemler: Üç yıllık çalışma sürecinde; hastanemiz çocuk yanık ünitesinde yatarak tedavi gören 175 hasta retrospektif olarak epidemiyolojik ve enfeksiyon açısından değerlendirildi. Bulgular: Hastaların ortalama yatış süresi 12.3±13.4 (1-154) gündü. Yüzyetmiş hastanın 29unda (%16.6) 34 dökümente edilmiş enfeksiyon saptandı. Toplamda 21 yara enfeksiyonu, 8 kan akımı enfeksiyonu, 5 idrar yolu enfeksiyonu tespit edildi. En sık etkenler yanık yara enfeksiyonlarında Pseudomonas aeroginosa, kan akım enfeksiyonlarında metisilin dirençli Staphylococcus aureus, idrar yolu enfeksiyonlarında P. aeroginosa idi. Mortalite oranı %2.28 olarak bulundu. Sonuç: Yanıklı hastaların hasarlanmış dokuları enfeksiyonlara oldukça duyarlıdır. Özellikle yanığı olan çocuk hastaların tedavisi multidisipliner ve dikkatli bir yaklaşım gerektirmektedir. Bu amaçla doğru hasta yönetimi adına her yanık ünitesinin kendi hasta popülasyonu ve enfeksiyon etkenlerini belirleyerek uygun antibiyotik stratejileri geliştirmesi çok önemlidir.