“...That Dangerous Supplement...” : Modes of Language in The Carriage Affair

Abstract

This paper analyzes Recaizade Mahmut Ekrem’s The Carriage Affair as a text that manifests how individuals’ reading-writing and/or listening-speaking practices relating to language could become a dangerous process. In addition to analyzing of modes of language in The Carriage Affair, I also aim to demonstrate how some untrustworthy transliterations of Ottoman-Turkish texts with Arabic alphabet into Latin alphabet could give rise to misleading literary analyses and interpretations. As a result of the above-mentioned analysis, my objective is to invoke the questions that seem to be have been deliberately ignored so far: Could we indeed “read” late Ottoman-Turkish literary texts and how reasonable were/are our ways/habits of reading/approaching this texts?

Özet

Recaizade Mahmut Ekrem’in Araba Sevdası’nı (1896) insanın okumayazma, dinleme-konuşma pratikleri üzerinden dille kurduğu ilişkinin ne derece tehlikeli olabileceğini anlatan bir metin olarak inceleyen bu makale, metnin farklı okumalar üretmek açısından ne derece üretici olduğunu göstermeye çalışmaktadır. Osmanlı-Türk metinlerinin Latin harflerine aktarımı sırasında ortaya çıkan kimi sadakatsizliklerin nasıl bir yanlış okumalar-yorumlamalar zinciri yaratabildiğini de gösteren bu yazı açıkça tartışmasa da şu temel soruları metnin tamamına yaymaya çalışmıştır: Osmanlı-Türk metinlerini gerçekten okuyabildik mi, bu metinleri okuma alışkanlıklarımız ne kadar uygun/doğru (idi)?