Rehospitalization Rates of Patients with Schizophrenia Discharged on Typical, Atypical Antipsychotics, Electroconvulsive Therapy or Combination Treatment During Six Months

Tipik, Atipik Antipsikotik, Elektrokonvulsiv Tedavi ya da Birlikte Kullanımları ile Taburcu Edilen Şizofreni Tanılı Hastaların Altı Ay içinde Tekrarlayan Yatış Oranları

Bülent Kadri GÜLTEKİN,Jülide GÜLER,Sermin KESEBİR,Çetin IRMAK,Yeliz KÜÇÜKSUBAŞI

Abstract

Objectives: In this study, it was aimed to investigate theinfluence of antipsychotic drug use (typical/atypical orboth, together with long acting or depot form and ECTor not) on re-hospitalizations in schizophrenic patients.Method: For this purpose, 292 schizophrenic patientswho had been hospitalized in Erenköy Training andResearch Hospital for Psychiatric and NeurologicalDiseases between April 1th 2011 and September 30th2011 and discharged thereafter were included in thestudy. Drugs of the patients on discharge were recorded.Whether the patients were re-hospitalized within 6months after discharge was learned through interviewswith the patients or their relatives. These data were verified using medical records. Duration of re-hospitalization was evaluated using Kaplan-Meier survival analysis.Results: No difference was found between the patientswho were re-hospitalized or not in terms of using typical, atypical or both groups of antipsychotics (p=0.175),using long acting or depot form antipsychotics(p=0.624) and applying ECT on the last hospitalization(p=0.239). Duration until re-hospitalization was not different between patients who used typical, atypical orboth groups of antipsychotics together (p=0.413), longacting or depot form antipsychotics (p=0.084) and whowere applied ECT or not on the last re-hospitalization(p=0.708). Conclusion: Our results indicated that treatment selection alone is not effective for prevention of rehospitalization

Özet

Amaç: Bu çalışmada yatarak tedavi gören şizofreni tanılıhastalarda antipsikotik kullanımının (tipik, atipik, ya daher ikisi birlikte, uzun etkili ya da depo form ile birlikte veEKT ile birlikte olmak üzere) tekrarlayan yatış üzerine etkisinin araştırılması amaçlandı. Yöntem: Bu amaçla, 01Nisan 2011- 30 Eylül 2011 tarihleri arasında Erenköy Ruhve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ndeyatarak tedavi görmüş ve taburcu edilmiş, şizofreni tanılı292 hasta çalışmaya dahil edildi. Tekrarlayan yatışın süresi, Kaplan-Meier sağkalım analizi ile değerlendirildi.Bulgular: Tekrarlayan yatışı olan ve olmayan hastalararasında, tipik, atipik ya da her iki grup antipsikotiğin birlikte kullanımı yönünden (p=0.175), uzun etkili ya dadepo formda antipsikotik kullanımının olup olmadığı yönünden (p=0.624) ve son yatışta EKT uygulanıp uygulanmaması yönünden (p=0.239) fark bulunmadı.Yeniden yatışa kadar geçen süre, tipik, atipik ya da her ikigrup antipsikotiğin birlikte kullanıldığı hastalar arasynda(p=0.413), uzun etkili ya da depo formda antipsikotikkullanan ve kullanmayan hastalar arasında (p=0.084) veson yatışta EKT uygulanan ve uygulanmayan hastalararasında (p=0.708) farklı değildi. Sonuç: Bulgularımız,tekrarlayan yatışı önlemede sadece tedavi seçiminin etkili olmayacağını göstermiştir