Journals / Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi / 2005 / Cilt: 19 - Sayı: 3
The effect of interleukine-8 and ferritin on intestinal damage in gastroschisis
- Pages
- 163–172
- DOI
- —
Abstract
Objective: Intestinal damage (ID) is closely related to morbidity and mortality in gastroschisis. To know which elements are causing ID and also to verify their threshold levels will be very useful for rational antenatal strategies to evolve in gas¬ troschisis. This study was performed to find which products were responsible for ID in amniotic fluid (AF). Another aim was to determine the occurrence time of ID and the best timing for antenatal management.Material and method: Thirteen-days-old fertilized chick eggs were used in this study. The amnio-allantoic membrane was perforated to create amnio-alloantoic cavity in all embryos. Gastroschisis was not created in the control group. Gastroschisis was created in gastroschisis group to simulate human gastroschisis.Amnio-allantoic fluid were collected from embryos in 13,14, 15,16,17,18 and 19 days and embryos were preserved. Fluid samples were kept in -;80 until the the levels of interleukine-8 (IL-8), ferritin, alkaline phosphatase and amylase were mea¬sured. Serosal thickness of intestines were evaluated in gastroscliisis and control group. Results: Serosal thickness of the intestines correlated with the exposure time of the intestines to the amnio-allantoic fluid. We found increasing IL-8, alkaline phos¬phatase and amylase levels in both groups. In contrast to control group, ferritin levels, as a sign of inflammation, and serosal thickness were found increased in the gastroschisis group. Conclusion: Our study demonstrated that, increases in IL-8 and ferritin levels in amnio-allantoic fluid can be a marker for the gastroschisis related intestinal inflam¬mation and damage. Therefore, they can be used for determining the timing of antenatal intervention.
Özet
Amaç: Gastroşiziste barsak hasarı morbidite ve mortaliteyi önemli ölçüde etkilemektedir. Barsak hasarına neden olan maddeler ve eşik düzeylerinin bulunması antenatal tedavi gerekliliği ve zamanlamasının belirlenmesine yardımcı olarak tedavinin başarı oranını artıracaktır. Amniyon sıvısı içinde barsak hasarı yaratan maddeleri ve barsak hasarı oluşturma zamanlarını ve dolayısı ile en uygun antenatal tedavi zamanının seçimini saptayabilmek amacı ile bu çalışma planlanmıştır. Gereç ve yöntem: On üç günlük civciv embriyolarının amniyotik ve allantoik boşlukları birleştirilerek gastroşizis oluşturuldu. Kontrol grubunda ise amniyotik ve : allantoik boşluk birleştirildi; fakat gastroşizis oluşturulmadı. Embriyoların 13, 14, 15, 16, 17, 18 ve 19. günlerinde amniyo-allantoik sıvıları boşaltıldı ve embriyolar formolde korundu. -80°C'de saklanan amniyo-allantoik sıvı örneklerinde interlökin-8 (IL-8), ferritin, alkalen fosfataz ve amilaz düzeyleri ölçüldü. Gastroşizis oluşturulan grupta barsaklar histopatolojik incelemeye alınarak seroza kalınlıkları ölçüldü. Bulgular: Gastroşizis grubunda barsak seroza kalınlıkları amniyo—allantoik sıvıya temas süresine bağlı olarak günlerle birlikte artış gösteriyordu. Seroza kalınlığı artışıyla paralel olarak IL-8, ferritin, alkalen fosfataz ve amilazda da artış saptandı. Kontrol grubunda da günlerle birlikte alkalen fosfataz, amilaz, IL-8 düzeyleri artış gösteriyordu. Fakat inflamasyon göstergesi olan ferritin düzeyinde anlamlı artış saptanmadı. Sonuç: Ferritin ve IL-8'in daha özgün maddeler gösterilinceye kadar gastroşiziste barsak hasarı riskini, dolayısı ile intrauterin tedavi gereksinimini ve zamanlamasını belirlemede kullanılabilecek belirteçler olduğu düşünülebilir.