Journals / Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi / 2018 / Cilt: 5 - Sayı: 1
Determination of Optimum Sowing Rate for Narbon Vetch (Vicia narbonensis L.) Cultivation in Antalya Coastal Conditions
- Pages
- 72–78
- DOI
- —
Abstract
This research was conducted to determine optimum sowing rate for narbon vetch (Vicia narbonensis L.) in Antalya coastal conditions in 2014-2015 and 2015-2016 years. The research was designed according to randomized complete block design with three replicates, and five different sowing rates (5, 10, 15, 20 and 25 kg da-1 ) were performed to parcels. Some agronomic data such as plant height, number of pods, number of seeds per pod, number of branches, pod length, 1000 grain weight, grain yield, biological yield, straw yield, and harvest index were investigated. Study results showed that sowing rates had statistically significant effects on all studied traits. Plant height, seed yield, biological yield and straw yield increased with increasing sowing rate, while pod number, the number of seeds per pod, number of branches, pod length, 1000 seed weight and harvest index decreased. Grain yield reached its highest value at 15 kg da-1 application and a decrease in higher seed applications were observed. When the results obtained were evaluated, it was concluded that the most appropriate sowing rate for narbon vetch cultivation in Antalya coastal conditions was 15 kg da-1 where the highest grain yield was achieved and the sowing rates above or below this value resulted in decreased yield.
Özet
Bu çalışma, Antalya sahil koşullarında koca fiğ (Vicia narbonensis L.) bitkisi için en uygun ekim normunu belirlemek amacıyla 2014-2015 ve 2015-2016 yıllarında yürütülmüştür. Deneme, tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuş ve parsellere 5 farklı ekim normu (5, 10, 15, 20 ve 25 kg da-1) uygulanmıştır. Araştırmada bitki boyu, bakla sayısı, baklada tane sayısı, dal sayısı, bakla uzunluğu, 1000 tane ağırlığı, tane verimi, biyolojik verim, kes verimi ve hasat indeksi gibi bazı agronomik veriler incelenmiştir. Çalışma sonuçları, ekim normlarının incelenen bütün özellikler üzerine istatistiki olarak önemli etkilerinin olduğunu göstermiştir. Ekim normları artıkça bitki boyu, biyolojik verim ve kes verimi değerlerinin arttığı, bakla sayısı, bakla uzunluğu, dal sayısı, baklada tane sayısı, 1000 tane ağırlığı ve hasat indeksi değerlerinin ise azaldığı tespit edilmiştir. Dane verimi ise 15 kg da-1 uygulamasında en yüksek değerine ulaşmış, daha yüksek tohum uygulamalarında bir düşüş gözlenmiştir. Elde edilen sonuçlar değerlendirildiğinde, Antalya sahil koşullarında koca fiğ yetiştiriciliği için en uygun ekim normunun en yüksek tane veriminin alındığı 15 kg da-1 olduğu ve bu değerden daha fazla veya daha az uygulanacak ekim normlarının verimde düşmeye neden olduğu sonucuna varılmıştır.