Comparison of 5-year changes of tenofovir and entecavir on noninvasive markers

Tenofovir ve entekavirin noninvaziv biyobelirteçler üzerindeki 5 yıllık değişimlerinin karşılaştırılması

Abstract

The morbidity and mortality of chronic liver diseases are closely linked to the degree of liver fibrosis. It is understood that liver fibrosis is now reversible and can be reversed with treatment. In this study, the efficacy of potent antivirals in the regression of liver fibrosis in chronic hepatitis B patients was investigated on noninvasive tests; moreover, it is examined if there is a disparity between them. Materials and Methods: Medical records of chronic hepatitis B patients who underwent liver biopsy were routinely checked and screened for compliance. Potent antiviral treatment was initiated in selected naive patients who were treated for 5 years. The noninvasive biomarkers (aspartate aminotransferase/alanine aminotransferase ratio, aspartate aminotransferase/platelet ratio index, age/platelet index, fibrosis index based four factor, platelet, mean platelet volume) of these patients were compared at baseline, third year, and fifth year. Results: There was a statistically significant difference in the distribution of aspartate aminotransferase/platelet ratio index, aspartate aminotransferase/ alanine aminotransferase ratio, age/platelet index, mean platelet volume, and platelet in patients treated with both tenofovir and entecavir during treatment period (Friedman p 0.05). Conclusion: Liver biopsy is considered to be the gold standard in the diagnosis and follow-up of chronic liver diseases. However, biopsy may not always be possible. Several noninvasive tests can be used to monitor the progress of treatment on liver histopathology. Potential antivirals are effective in the recovery of fibrosis in patients with chronic hepatitis B, but there is still no difference in efficacy.

Özet

Kronik karaciğer hastalıklarının morbidite ve mortalitesi karaciğer fibrozisinin derecesi ile yakından ilişikilidir. Karaciğer fibrozisinin artık geri dönüşlü olduğu ve tedavi ile geri döndürülebildiği bilinmektedir. Bu çalışmada, kronik hepatit B hastalarındaki fibrozisin gerilemesinde potent antivirallerin etkinliği non-invaziv testler üzerinden araştırılmış; şayet iyileşme yönünde etkinlikleri varsa aralarında bir farkın olup olmadığına bakılmıştır. Gereç ve Yöntem: Karaciğer biyopsisi yapılan kronik hepatit B hastalarının tıbbi kayıtları sistematik olarak incelendi ve uygunluk açısından tarandı. Potent antiviral tedavi başlanan ve 5 yıl boyunca alan naiv hastalar seçildi. Bu hastaların çalışılan non-invaziv biyobelirteçlerinin; aspartat aminotransferaz-alanin aminotransferaz oranı, yaş/trombosit indeksi, aspartat aminotransferaz/trombosit oran endeksi, fibrozis indeks-based 4, trombosit sayımı, ortalama trombosit hacmi başlangıç, 3. yıl ve 5. yıl değerleri karşılaştırıldı. Bulgular: Tenofovir ve entekavir alan hastalarda aspartat aminotransferaz/trombosit oran endeksi, aspartat aminotransferaz-alanin aminotransferaz oranı, yaş/trombosit indeksi, ortalama trombosit hacmi ve trombosit dağılımları açısından takip süresince istatistiksel olarak anlamlı bir fark vardı (Friedman p 0.05). Sonuç: Kronik karaciğer hastalıklarının tanısında ve tedavi cevabının takibinde karaciğer biyopsisinin altın standart olduğu bilinmektedir. Bununla birlikte, biyopsi her zaman mümkün olmayabilir. Verilen tedavinin karaciğer histopatolojisi üzerinde yaptığı iyileşmeyi takip edebilmek için invaziv olmayan birkaç test kullanılabilir. Kronik hepatit B hastalarında fibrozisteki iyileşme üzerinde potent antiviraller etkin ancak bu etkinlik açısından aralarında fark yoktur