Sociodemographic And Clinical Characteristics in Medical Students with Attention Deficit Hyperactivity Disorder

Tıp Fakültesi Öğrencilerinde Dikkat Eksikliği Ve Hiperaktivite Bozukluğunun Sosyodemografik Ve Klinik Özellikleri

Filiz ÖZDEMİROĞLU,Kadir KARAKUŞ,ÇAĞDAŞ ÖYKÜ MEMİŞ,H. GÜLNUR ŞEN,LEVENT SEVİNÇOK

Abstract

Objectives: The aim of this study was to investigateprevalence of attention deficit hyperactivity disorder(ADHD); to compare sociodemogphapic and clinic variables, and gender differences between medical studentswith or without ADHD. Methods: A total of 577 medical students were includedin this study. Axis I diagnoses were made according toDSM-IV, SCID-I. Data were collected by using a sociosociodemographic questionnaire and the AdultAttention Deficit Disorder/Attention Deficit HyperactivityDisorder Diagnostic and Assessment Inventory based onthe DSM-IV. Results: %8 (n = 46) of 577 students were found to havea diagnosis of adult ADHD according to criteria of DSMIV. 22 (48%) of them had predominantly inattentive, 14(30%) had hyperactive, and 10 (22%) had combinedtype. The rates of regular alcohol use in students withADHD was significantly higher than those without ADHD(p = 0.015). When participants were assessed according to gender,the rates of failing in class and substance use in girlswith ADHD were higher than in girls without ADHD.Whereas, substance use rates were higher in boys withADHD than those without ADHD. Conclusion: Adult ADHD was found to be 8% of oursample in university students. Regular alcohol consumption rates were higher in students with ADHD. The ratesof failing in class and substance use were higher in girls,substance use were higher in boys with ADHD

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı tıp fakültesi öğrencilerinde DEHB sıklığının belirlenmesi; DEHB olan ve olmayan öğrencilerin bazı sosyodemografik ve klinik özellikler yönünden karşılaştırılması ve DEHB ile cinsiyet arasındaki ilişkinin çeşitli yönleriyle incelenmesidir. Yöntem: Çalışmaya 577 tıp öğrencisi dahil edilmiştir. Tanısal görüşmeler DSM-IV, SCID-I'e göre yapılmıştır. Öğrencilere sosyodemografik veri formu ve DSM-IV'e Dayalı Erişkin DEB/DEHB Tanı ve Değerlendirme Envanteri uygulanmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan 577 öğrenciden %8'inde (s=46) DSM-IV'e göre erişkin DEHB olduğu saptandı. Bunlardan 22 tanesinde (%48) dikkatsizlik, 14 tanesinde (%30) hareketlilik ve 10 tanesinde (%22) karışık özellikler ön plandaydı. Dokuz öğrencinin daha önce DEHB tanısı almış (%1,6) olduğu, bunlardan 7 tanesinin erişkinlikte devam ettiği saptandı. DEHB tanısı bulunan öğrencilerde düzenli alkol kullananların oranı, DEHB tanısı olmayanlara göre anlamlı derecede yüksekti (p=0.015). DEHB tanısı olan öğrencilerde, kadınlarda sınıf tekrarı ve psikoaktif madde kullanım oranlarının DEHB tanısı olmayan kadınlara göre; erkeklerde ise psikoaktif madde kullanım oranlarının DEHB tanısı olmayan erkeklere göre daha fazla olduğu tespit edildi. Sonuç: Örneklemimizde üniversite öğrencilerinin %8'inde erişkin DEHB olduğu saptanmıştır. DEHB tanısı olan öğrencilerde düzenli olarak alkol kullanım oranları yüksekti. DEHB bulunan kadın öğrencilerde sınıf tekrarı ve psikoaktif madde kullanımı, erkek öğrencilerde ise psikoaktif madde kullanımı artmıştır