Ozon Tedavisinin Termal Yanık Yara İyileşmesine Etkisi; Deneysel Bir Çalışma

The Effect of Ozone Treatment on Thermal Burn Wound Healing; an Experimental Study

Kemal PEKER,İsmayil,İsmail DEMİRYILMAZ,İsmail,İlyas,Cebrail,Murat,Abdulkadir ÇOBAN

Abstract

Amaç: Ozon, hücre içinde, immüno-modülatör unsur ve antioksidan enzim işleticisinde metabolik bir uyarıcı olarak önerilmiştir. Bu çalışma, sıçanlarda yanık yarası iyileşmesinde ozon tedavisinin yararını belirlemek için yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma için 40 adet Wistar tipi sıçan 4 gruba ayrıldı: Bir kontrol grubu (yanık oluşturulmadı, bölgesel ve sistemik unsurlar kullanılmadı), bir yanık grubu (yanık oluşturuldu, ancak sadece salin verildi), bir yanık + gümüş sülfadiazin grubu (21 gün boyunca gümüş sülfadiazin uygulandı), bir yanık + ozon / oksijen karışımı grubu (21 gün boyunca ozon / oksijen karışımı uygulandı) oluşturuldu. Anestezi uygulandıktan sonra, kaynar sıcak suda (15 saniye boyunca 100 ˚C) alüminyum plaka ile hayvanların sırtında ikinci derece yanık (2 cm2 alan) oluşturuldu ve kontrol grubu dışındaki diğer gruplar planlanan sürede bölgesel olarak tedavi edildi. Doku örnekleri yanık hasarından sonraki 7. ve 21. günlerde elde edildi. Doku ve kan örneklerinde biyokimyasal ve histolojik analizler yapıldı. Sonuçlar uygun istatistiksel testlerle değerlendirildi ve ± SD ortalamalar olarak verildi. Bulgular: Histopatolojik hasar düzeyi tüm gruplarda anlamlı olarak farklıydı. Ozon tedavisi ve gümüş sülfadiazin gruplarında fibroz ve inflamasyon seviyeleri, 7 güne göre 21 günde yanık + normal tuzlu su grubuna kıyasla azaldı. Ozon tedavi grubunda, Glikoz 6-fosfat dehidrogenaz aktiviteleri gümüş sülfadiazin ile tedavi edilen gruptan önemli ölçüde yüksekti. Ancak glutatyon redüktaz enzim aktiviteleri, ozon ile tedavi edilen grupta daha düşüktü ve hidroksiprolin konsantrasyonu, 7 ve 21 günde yanık + normal tuzlu su grubuna kıyasla ozon grubunda azaldı. Sonuç: Ozonun, doku hasarını azaltarak ve yanık yara iyileşmesinde antioksidan enzim aktivitesini artırarak iltihaplanma, fibrozis ve granülasyon gelişiminde bozucu bir etkisi bulunmaktadır.

Özet

Objective: Ozone has been advised as a metabolic excitative in cell, immunomodulatory agent and antioxidant enzyme actuator. The present study was performed to designate the profit of ozone therapy on the burn wound healing in the rats. Methods: 40 adult Wistar type rats divided into 4 groups: a control group (burn not created and topical and systemic agents not used), a burn group (burn created but only saline given), a burn+silver sulfadiazine group (silver sulfadiazine was applied for 21 days), a burn+ozone/oxygen mixture group (ozone/oxygen mixture was applied for 21 days).After anesthetizing, second-degree burn (2 cm2 areas) was done on the dorsal of the animals byaluminum plate in boiling hot water (100 ˚C for 15 seconds) and other groups except control group were treated topically, based on the time scheduled. Tissue samples were harvested on day 7st and 21st after burn injury. Biochemical and histological analyzes were performed in tissue and blood samples. The results were assessed with appropriate statistical tests and given as Means±SD. Results: The histopathologic damage level was significantly different in all groups. Fibrosis and inflamation levels decreased in ozone treatment and silver sulphadiazine groups compared to burn+normal saline group on the 21 days according to 7 days. In the ozone treatment group, Glucose 6-phosphate dehydrogenase activities were significantly higher than the silver sulfadiazine treated group. But glutathione reductase enzyme activities were lover in the ozone treated group and hydroxyproline concentration decreased in ozone group compared to burn+normal saline group on 7 and 21 days. Conclusions: Ozone has a detractive effect in the development of inflamation, fibrosis, and granulation via decreasing tissue damage and increasing the antioxidant enzyme activity on burn wound healing.